ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΣΟΚ: Το ίδρυμα Αττατούρκ στρατολογεί πράκτορες στα νησιά του Αιγαίου

Λάζαρος Ελευθεριάδης -To πρώτο μέρος της αποκάλυψής μας για το πως οι Τούρκοι στρατολογούν πράκτορες εν μέσω οικονομικής κρίσης στα νησιά μας - Μια απίστευτη υπόθεση συνέβη στη Μυτιλήνη την ημέρα μνήμης της σφαγής των προγόνων μας από τον Αττατούρκ.

Τον τελευταίο καιρό εμφανίζονται συχνά πλέον "οργανώσεις" στην Ελλάδα, κυρίως στην Θράκη και στο Β.Α. Αιγαίο οι οποίες μέσα από κάποιες συνεργασίες τους με “μικρές ομάδες φίλων Τούρκων”, γίνονται αποδέκτες τίς προπαγάνδας του Υπουργείου των Εξωτερικών της Τουρκίας διαστρεβλώνοντας μνήμες, Ιστορικά στοιχεία, προσβάλλοντας βάναυσα την κρίση μας και τις μνήμες μας. Και αυτά στην πιο αθώα τους έκφανση γιατί στην χειρότερη, κατά το παρελθόν από ανάλογες διαδικασίες η Τουρκία είχε στρατολογήσει πράκτορες στην Ελλάδα! Αποκαλύπτουμε σήμερα, ότι στην Μυτιλήνη σε εκδήλωση μιας ΜΚΟ, οι αναφορές σε προσκλήσεις-φυλλάδιά τους, καλούν τους Λέσβιους σε μια εκδήλωση όπου η πρόσκληση αποκαλεί τον Κεμάλ Ατατούρκ, ως “διαφωτιστή” ! Δηλαδή καλεί τους κατοίκους της ακριτικής Λέσβου, να δεχτούν την διαφώτιση του σφαγέα του Μικρασιατικού Ελληνισμού, και να μάθει για τούς ... "ανταλλαγέντες" (υπονοεί εκουσίως ανταλλαγέντες) Μικρασιάτες πρόσφυγες και όχι στους σφαγιασθέντες και εκδιωχθέντες πρόσφυγες Έλληνες. Πρόκειται για μια αισχρή προπαγάνδα εντός των συνόρων, καλώντας τους ακρίτες να υπακούσουν στα κελεύσματα του Ατατούρκ! Αν δεν είναι αυτό μια αισχρή και απροκάλυπτη προπαγάνδα υπέρ της Τουρκίας, εντός μάλιστα ενός ευαίσθητου ακριτικού νησιού, τότε τι είναι; Σε αυτήν την προπαγάνδα του ΕΠΙΣΗΜΟΥ Τουρκικού κράτους, στην προσπάθεια παραποίησης της πρόσφατης Ιστορίας μας, μέσα από “μία ομάδα Τούρκων φίλων αποφοίτων του ’80 της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Κωνσταντινούπολης” μόνον ανόητοι και αμαθείς Έλληνες πολίτες, μπορούν να συνδράμουν. Είναι κάτι ανάλογο της “ξενάγησης” στα Αρχαία Ελληνικά μνημεία τα οποία ευρίσκονται στις Αρχαίες Ελληνικές πόλεις στα παράλια της Μ.Ασίας, σε κάθε “group”. Ρίξτε μια ματιά στην πρόσκληση και φρίξτε με την προπαγάνδα των Τούρκων και η πίσω σελίδα Η Ελληνικότητα των μνημείων και των χώρων διαστρεβλώνεται "οικτρά", όπως και τα Ιστορικά στοιχεία, μερικές φορές δε, οικειοποιούνται από τους Τούρκους τα Ελληνικά μνημεία, αποφεύγοντας επισταμένα και την αναφορά της λέξης, “Ελληνικό”, Ελλάδα, κλπ. Ο Ελληνικός πολιτισμός για τούς Τούρκους, όπως και ο Βυζαντινός πολιτισμός, απλά δεν υφίσταντο. Βέβαια οι κωλοτούμπες και τα φοβικά σύνδρομα απέναντι των Τούρκων με συνεχείς υποχωρήσεις, οι οποίες τείνουν να αναγορευτούν σε “αξιωματικό βίωμα”, τα καθιέρωσε ως Ελληνική Εξωτερική πολιτική ο ΓΑΠ, και οι “κηπουροί” του και βέβαια τα απανταχού αργυρώνητα “τσιράκια” του. Κάποια στιγμή, κάποιοι εδώ στην Ελλάδα, πρέπει να αιτιολογήσουν και τα εισοδήματά τους ως “δημοσιογράφοι” ή ως “αρθρογράφοι”, ειδικότερα δε αυτοί, οι οποίοι ανέλαβαν προκλητικά και κατ`εργολαβία, την υπεράσπιση της προπαγάνδας έναντι αδράς ώς φαίνεται αμοιβής. Φέτος κλείνουν 90 χρόνια από την τραγωδία του Ελληνισμού, της Μικρασιατικής Καταστροφής του Σεπτέμβρη του 1922, οι εικόνες όπως και οι μνήμες είναι ακόμη νωπές. Σημειώνω μόνον για λόγους Ιστορικής Αλήθειας, ότι τής Ανταλλαγής πληθυσμών, η οποία συνέβη το 1923, κατόπιν του συμφώνου το οποίο υπεγράφη στις 30 Ιανουαρίου 1923, έπεται και οριστικοποιείται ως συμφωνία (η Ανταλλαγή πληθυσμών), με την υπογραφή της συνθήκης της Λοζάννης στις 11 Ιουλίου του 1923.(σ.σ. επ`αυτού θα επανέλθω σύντομα). Σε ότι δε, αφορά τον “διαφωτιστή” Κεμάλ Ατατούρκ, η γενοκτονία των Ελλήνων Ποντίων συνετελέσθη και αναφέρεται σε σφαγές και εκτοπισμούς εναντίον αμιγών Ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή του Πόντου και της Μ.Ασίας, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από το κίνημα των Νεοτούρκων (Κεμάλ Ατατούρκ) κατά την περίοδο 1914-1923. Εκτιμάται ότι στοίχισε τη ζωή σε περίπου 213.000-368.000 Ελλήνων Ποντίων, μόνον. Αυτή είναι η Ιστορική αλήθεια και καταδεικνύει το ότι, πολύ πρίν το 1922 ο Ατατούρκ “διαφώτιζε”, σφάζοντας τους Ελληνικούς πληθυσμούς της Μ.Ασίας, και κατόπιν, το 1923, έγινε η Ανταλλαγή πληθυσμών, απο αυτούς οι οποίοι απέμειναν και γλίτωσαν από το “μαχαίρι” του “διαφωτιστή” Ατατούρκ. Ένα δημοσίευμα της εφημερίδας «Χουριέτ» στις 13 Μαΐου 2011. Η εφημερίδα, επικαλούμενη πηγές του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών είχε γράψει ότι «η θέση της Τουρκίας για το Αιγαίο δεν έχει αλλάξει. Τα ζητήματα αυτά εξετάζονται, στο πλαίσιο όλων των "προβλημάτων" του Αιγαίου, στις διερευνητικές επαφές μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών των δύο χωρών. Η φάση αυτή δεν είναι η ενδεδειγμένη για ανακοίνωση σχετικά με το νομικό καθεστώς των εν λόγω νησιών». Ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Σελτσούκ Ουνάλ στίς 19 Μαίου 2011 δήλωνε : “Υπάρχουν στο Αιγαίο ζητήματα αλληλένδετα. Η θέση της χώρας μας για τη θάλασσα του Αιγαίου είναι ξεκάθαρη και γνωστή σε όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές. Επιθυμούμε να γίνει το Αιγαίο θάλασσα ειρήνης, φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών”. Παραθέτω την εφημερίδα της Κυβέρνησεως στην οποίαν αποτυπώνεται η πολιτική "ενδοτισμού" στο μεγαλείο της, υπογράφων ο ΓΑΠ. Η καταστροφή της Σμύρνης και η κατάκτηση της από τους Τούρκους πριν από 90 ακριβώς χρόνια είναι «γιορτή» για τους "γείτονες", και ήδη πραγματοποιήθηκαν μεγάλες τελετές σε διάφορα σημεία της Πόλης. Βέβαια σ’αυτούς τους «πανηγυρισμούς» τους, οι Τούρκοι φτάνουν σε σημείο γελοιότητος. Τούρκοι ηθοποιοί ανέβηκαν στην ταράτσα της Νομαρχίας της Σμύρνης και ύψωσαν την τουρκική σημαία . Τον Σεπτέμβριο του 1922 τούρκος αξιωματικός είχε ανέβει στο ίδιο κτίριο, είχε υποστείλει την σημαία της Ελλάδας και είχε υψώσει την τουρκική σημαία. Οι τούρκοι ακόμη και 90 χρόνια μετά, προσπαθούν να "φανατίσουν" το λαό τους εναντίον των Ελλήνων. Περιστατικά όπως του κ. Στρατή Αναγνώστου, του ιστορικού, οι δηλώσεις του οποίου, σύμφωνα με τούς Τούρκους, για τη πυρπόληση της Σμύρνης προκάλεσαν θόρυβο στην Ελλάδα, πριν από μερικές ημέρες. Ο οποίος με μήνυμά του (ο κ. Αναγνώστου) σήμερα προς το Onalert, εξηγεί πολλά: βάζει τα πράγματα στη θέση τους κι εξηγεί ότι τα όσα παρουσιάστηκαν ως δηλώσεις του σε ντοκιμαντέρ των Τούρκων, δεν ήταν οι ολοκληρωμένες θέσεις του, αλλά φράσεις οι οποίες συγκολλήθηκαν και παρουσιάστηκαν μετά από "μοντάζ". Λέει ο κ. Αναγνώστου μεταξύ άλλων, " Μετά από πρόσκληση της Κίνησης «Συνύπαρξη και Επικοινωνία στο Αιγαίο», δέχθηκα να δώσω συνέντευξη σε Τούρκο σκηνοθέτη, στα πλαίσια ενός ντοκιμαντέρ για λογαριασμό του δήμου Σμύρνης, στο οποίο θα καταγραφόταν και η άποψη ενός Έλληνα ιστορικού για τον εμπρησμό της Σμύρνης το 1922. Η συνέντευξη δόθηκε πριν από δυο-τρεις μήνες περίπου στη Βιβλιοθήκη Μυτιλήνης, παρουσία μαρτύρων και διήρκεσε σχεδόν πάνω από 30 λεπτά,...Η εκδοχή ότι τη φωτιά την έβαλαν οι Έλληνες στρατιώτες δεν ευσταθεί, γιατί ό ελληνικός στρατός είχε εγκαταλείψει τη Σμύρνη, τρεις μέρες πριν από την έναρξη της πυρκαγιάς...Κατά τη γνώμη μου, τη φωτιά την έβαλαν Τούρκοι τσέτες...". Αυτή η προκλητική προσπάθεια παραποίησης των δηλώσεων ενός Έλληνα Ιστορικού και των Ιστορικών στοιχείων περιλαμβάνεται στην προσπάθεια της Τουρκικής προπαγάνδας να στρεβλώσει και να παραποιήσει την Νεότερη Ιστορία μας. (http://www.onalert.gr/default.php?pname=Article&catid=2&art_id=18076). Στους δρόμους της πόλης πραγματοποιήθηκαν τελετές «εορτασμού της απελευθέρωσης της Σμύρνης» όπως αποκαλούν οι Τούρκοι την κατάκτηση της όμορφης αυτής Ελληνικής πόλης από τους ίδιους . Το θράσος όμως ορισμένων απο την συγκεκριμένη ΜΚΟ, οι οποίοι “επιθυμούν” κατά έναν "περίεργο" τρόπο, την συνύπαρξη των λαών στο Αιγαίο, είναι το ότι μοιράζουν και κάρτες του “ιδρύματος Ατατούρκ” εις την Τουρκικήν, με τηλέφωνα και υπευθύνους, σε όσους Έλληνες επιθυμούν να "διαφωτιστούν" πέραν του κανονικού ή να γίνουν μέλη επι τιμή, αυτού του Ιδρύματος. Δεν ντρεπόμαστε λίγο κύριοι, μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσει και ο απλός Έλληνας πολίτης, δεν φτάνει η “τραγωδία” την οποίαν υφιστάμεθα, ώς λαός και ώς κοινωνία, ώς κράτος, πρέπει να υποστούμε και τούς νέους “Εφιάλτες” ;;; Στην προγραμματισμένη εκδήλωση την ημέρα της καταστροφής της Σμύρνης στην Μυτιλήνη στις 14 Σεπτεμβρίου 2012, οι Τούρκοι “επισκέπτες” του ιδρύματος Ατατούρκ και επίσημοι προσκεκλημένοι της ΜΚΟ “συνύπαρξη στο Αιγαίο”, τί θα γιόρταζαν, ή τί γιορτάζετε στις 14 Σεπτεμβρίου του 2012 κύριοι, με συνοδεία τα σαντούρια και τούς ζουρνάδες, την καταστροφή ή την "απελευθέρωση" της Σμύρνης ;;; Πώς μια ημέρα πένθους για τούς Έλληνες, ημέρα μνήμης της καταστροφής της Σμύρνης, θα την μεταλλάξετε, σε ημέρα γιορτής και δή κατάκτησης της Σμύρνης απο τούς καταστροφείς της Τούρκους, και πως θα συνεορτάζουν ΘΥΤΕΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ ;;; Πώς μπορεί αυτά τα δύο να "παντρευτούν", Θύτες και Θύματα να συνεορτάζουν το ίδιο γεγονός, από νοήμονες ανθρώπους ;;; Αυτό μόνον μιά ΜΚΟ αναλόγου “συνυπαρξιακής αντίληψης” θα μπορούσε να το κατορθώσει. Η χρηματοδότηση των Μ.Κ.Ο ήταν πάντα πεδίο συζήτησης και προβληματισμού, όχι πάντα χωρίς λόγο όπως αποδεικνύει η παρέμβαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Μερικές από τις πηγές χρηματοδότησης υπήρξαν διεθνείς οργανισμοί όπως η Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank Group) , εθνικοί οργανισμοί όπως η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς αλλά και οργανισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από πολλούς εκφράζονται επιφυλάξεις και αντιρρήσεις για τους σκοπούς και τις δράσεις πολλών από τις Μ.Κ.Ο. Χαρακτηριστική είναι η άποψη του φιλοσόφουPeter Hallward ο οποίος δηλώνει πως η δράση των Μ.Κ.Ο είναι ένας αριστοκρατικός τύπος άσκησης πολιτικής, και πως σε κάθε περίπτωση, η διεθνής "δικτύωση" των Μ.Κ.Ο είναι πλέον εκτενής. Ανεξάρτητα από τη γνώμη την οποίαν μπορεί να έχει ο καθένας, ένα είναι βέβαιο, πως δεν μπορεί και δεν πρέπει να παίζουν το ρόλο του κράτους, ούτε να υποκαθιστούν κρατικές λειτουργίες. Ούτε να λειτουργούν ως "αφετηρία" για να μπορούν κάποιοι να πλουτίζουν, ή για να μπορούν οι "κυβερνητικοί παράγοντες", να διορίζουν την εκλογική τους πελατεία σε μια περίοδο κατά την οποίαν δεν μπορούν να διορίσουν με την ίδια ευκολία στο δημόσιο τομέα όπως πριν από μερικά χρόνια. (Παλιά μου τέχνη, κόσκινο !!!) Για το τέλος σας κρατήσαμε αυτήν εδώ την κάρτα του Ιδρύματος Αττατούρκ, για την οποία θα σας μιλήσουμε σε δεύτερο μέρος! Οπως καταλάβατε ... συνεχίζεται!!!. Πηγές : ε/φ Δημοκράτης της Μυτιλήνης http://www.alfavita.gr/artro.php?id=40707

Η Ελληνική Ομογένεια αναλαμβάνει και πάλι δράση για την εξάλειψη του χρέους της Ελλάδας.

Η Ελληνική Ομογένεια αναλαμβάνει και πάλι δράση για την εξάλειψη του χρέους της Ελλάδας. Η πρωτοβουλία "End National Debt" υποστηρίζει ότι έχει καταθέσει ήδη σε τράπεζες του Καναδά, αμερικανικά ομόλογα ύψους 600 δισ. δολαρίων που προορίζοντ

αι για την εξαγορά του συνόλου του ελληνικού χρέους προς το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, τα ευρωπαϊκά κράτη αλλά και τους ιδιώτες πιστωτές.

Η πρωτοβουλία "End National Debt"
έχει συσταθεί κυρίως από ομογενείς της Αμερικής και πρόεδρος της είναι ο Μανώλης Λαμπράκης. Ο ίδιος μίλησε στο Tv Creta, και διευκρίνισε πως αυτά τα χρήματα θα δοθούν μόνο υπό δύο αυστηρούς όρους.

Πρώτον να αποδεχθεί η ελληνική κυβέρνηση την εξαγορά του χρέους που βρίσκεται στα χέρια οργανισμών και κρατών από τρίτους και δεύτερον να αλλάξει το Σύνταγμα της χώρας και να προκηρυχθούν νέες εθνικές εκλογές.

Ωστόσο, δε διευκρινίζει την αλλαγή του Συντάγματος που προτείνει, καθώς αναφέρει χαρακτηριστικά πως αυτό είναι δουλειά των Συνταγματολόγων. "Αρκεί να υπάρχει ένα Σύνταγμα δικαιότερο για τον ελληνικό λαό", αναφέρει στη συνέχεια. Και συνεχίζει, διευκρινίζοντας πως η πρωτοβουλία δεν έχει πολιτικές φιλοδοξίες.

"Στις 7 Σεπτεμβρίου, πέντε μέρες πριν από την προθεσμία που είχαμε δώσει, ανοίχτηκαν δύο λογαριασμοί σε καναδικές τράπεζες. Κατετέθησαν 600 δις δολάρια για την Ελλάδα στον ένα λογαριασμό και 50 δις δολάρια για την Κύπρο.

Οι δύο αυτοί λογαριασμοί είναι κηδεμονεύομενοι λογαριασμοί. Υπάρχει δηλαδή μια συμφωνία μεταξύ καταθετών με την Τράπεζα, η οποία μπορεί να τα αφήσει ελεύθερα αν συμβούν ορισμένα πράγματα", δήλωσε στη διάρκεια της συνέντευξης που έδωσε στην τηλεόραση TV Creta.

"Η εξαγορά του χρέους προϋποθέτει τη σύμφωνη γνώμη του δανεισθέντος, δηλαδή της κυβερνήσεως, διότι αλλάζει ο δανειστής. Είπαμε δηλαδή ότι θα εξαγοράσουμε το χρέος, ώστε να μπορέσουμε να ζητήσουμε κάποιες πολιτικές αλλαγές με σκοπό την αναδιοργάνωση του ελληνικού κράτους", ανέφερε μεταξύ άλλων.

Η επιτακτική ανάγκη στρατηγικού (επανα)σχεδιασμού και ανασύστασης του Δόγματος Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΔΕΑΧ) Ελλάδας-Κύπρου

‘Εμπροσθοφύλακας’
“Η επιτακτική ανάγκη στρατηγικού (επανα)σχεδιασμού και ανσύστασης του Δόγματος Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας-Κύπρου”
15 Μαϊου 2012
Νικόλας Στυλιανού 

Η μετάβαση στον 21^ο αιώνα, η εμφάνιση απειλών ασύμμετρου χαρακτήρα και φύσης, η ανάδειξη ακραίων μη-κρατικών οργανώσεων και η ρευστή μέχρι και ασταθής κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και στη Μέση Ανατολή εγκαινίασαν μια εντελώς καινούρια εποχή σε ότι αφορά στους τρόπους που διεξάγονται οι πολεμικές επιχειρήσεις αλλά και τα ίδια τα θέατρα επιχειρήσεων. Έχουν αναδειχθεί μορφές πολέμου απείρως αποτελεσματικότερες και επιφέρουσες ισχυρότερα πλήγματα από τον ίδιο τον συμβατικό πόλεμο. Εντούτοις, στην εποχή που πολεμικές επιχειρήσεις διεξάγονται μέσω του κυβερνοχώρου και της οικονομίας, οφείλουμε να αντιληφθούμε και να εκτιμήσουμε το γεγονός ότι οι ένοπλες δυνάμεις παραμένουν κύριο συστατικό στοιχείο του σύγχρονου πολέμου. Ίσως σε ορίζοντα κάποιων δεκάδων χρόνων αποκλειστικά θέατρα επιχειρήσεων να αποτελούν ο κυβερνοχώρος και η οικονομική δραστηριότητα. Ωστόσο, οι ένοπλες δυνάμεις, η σκληρή ισχύς δηλαδή, παραμένει το κύριο συστατικό στοιχείο των στρατηγικών εθνικής ασφάλειας των κρατών. Σκοπός της παρούσας τοποθέτησης είναι να υπογραμμίσει την ανάγκη για στρατηγικό επανα-σχεδιασμό και συνεπώς ανασύσταση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΔΕΑΧ) το οποίο θα συμβαδίζει στις ανάγκες της νέας εποχής, χωρίς να έχει όμως εγκαταλείψει την πεμπτουσία του, δηλαδή τη στήριξή του στην επιχειρησιακή ετοιμότητα και ικανότητα των ενόπλων δυνάμεων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αν και η στρατηγική σύλληψη του Δόγματος είχε λάβει χώρα αρκετά πιο πριν, η ανακήρυξη της σύζευξης των αμυντικών χώρων Ελλάδας-Κύπρου έγινε το 1993. Η θεωρητική σύλληψη αλλά και μετέπειτα υλοποίηση του Δόγματος αποτελεί έξοχο παράδειγμα παραγωγικής αλλά και ουσιαστικής συνεργασίας και επικοινωνίας της ακαδημαϊκής κοινότητας και της εκτελεστικής εξουσίας. Φυσικά, οι συνθήκες για μια τέτοια συνεργασία υπήρξαν ιδανικές. Με άλλα λόγια υπήρχε ανοικτός δίαυλος επικοινωνίας, συνεννόησης και συνεργασίας ακαδημαϊκών-στρατηγικών αναλυτών με συγκεκριμένα άτομα τα οποία υπήρξαν σε θέσεις που ασκούσαν έντονη επιρροή ή χάρασσαν τα ίδια πολιτική. Η περίοδος μεταξύ 1993 και 2000 υπήρξε ομολογουμένως η πιο παραγωγική και ουσιαστική περίοδος του Δόγματος. Διεξάγοντο κοινές ασκήσεις ελλαδικών και κυπριακών ενόπλων δυνάμεων, υπήρχε μόνιμη και ένοπλη ελληνική παρουσία στο Νησί. Σκοπός όμως δεν είναι να περιγραφούν τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Δόγματος.

 Έκτοτε το Δόγμα παραμένει επιεικώς ανενεργό και η ευθύνη βαραίνει ανεξαιρέτως όλους τους κυβερνητικούς σχηματισμούς από το 2000 μέχρι και σήμερα. Σε μια περίοδο όπου οι απαιτήσεις για τη διασφάλιση της εθνικής μας ασφάλειας έχουν κυριολεκτικά εκτοξευτεί, η ανάγκη για ουσιαστική ανασύσταση του Δόγματος αλλά και στρατηγικού και τακτικού (επιχειρησιακού) του επανασχεδιασμού, είναι πολύ μεγάλη. Με άλλα λόγια, η ανασύσταση του Δόγματος με τις θεωρητικές και επιχειρησιακές προδιαγραφές των μέσων της δεκαετίας του ’90 είναι ανώφελη. Αυτό διότι η πάροδος δύο δεκαετιών έχει σηματοδοτήσει νέα εποχή και συνεπώς νέες τάσεις στην στρατιωτική επιστήμη. Ακόμα, όπως έχω υποστηρίξει και παλαιότερα, θεωρώ πως το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου υπήρξε η πιο ισχυρή στρατηγική αποτροπής (deterrence strategy) από την Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα . απέναντι στην τουρκική υπαρξιακή απειλή. Οφείλουμε να καταλάβουμε το εξής: Ισχυρές ένοπλες δυνάμεις σημαίνει αυξημένη διαπραγματευτική ικανότητα από θέση σχετικής ισχύος. Βρισκόμενος στο εξωτερικό και συνομιλώντας με συναδέλφους σε διάφορα συνέδρια εισπράττω την έκπληξή τους όταν αντιλαμβάνονται ότι η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί ίσως το μοναδικό κράτος στον κόσμο το οποίο διαλύει οικειοθελώς τις ένοπλες δυνάμεις του, βασισμένο ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στους ευσεβείς πόθους για τη λύση του εθνικού του προβλήματος. Χωρίς να υποβαθμίζουμε τις όποιες πολιτικές ευθύνες, η επιτακτική ανάγκη για μια ολοκληρωμένη εθνική αποτρεπτική στρατηγική πρέπει να έχει αφετηρία την ισχυρή και επιχειρησιακά επαρκή Εθνική Φρουρά με τη συμπόρευση και από κοινού στρατηγικό σχεδιασμό με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις στα πλαίσια του Δόγματος του ΕνιαίουΑμυντικού Χώρου. Τέλος, θεωρώ πως προϋπόθεση για την ανάπτυξη ωφέλιμης και ουσιαστικής αποτελεί η υιοθέτηση και ανάπτυξη θεσμών που θα υποστηρίζουν θεωρητικά, πολιτικά και επιχειρησιακά το έργο των ενόπλων μας δυνάμεων όπως αυτούς που προτάθηκαν στο πρόσφατο παρελθόν από τον γράφοντα όπως αυτών του Κυπριακού Κέντρου Στρατηγικών και Αμυντικών Αναλύσεων και του Συμβουλίου Κοινού Στρατηγικού Σχεδιασμού Ελλάδας-Κύπρου.

Τέλος, το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου στον 21^ο αιώνα πρέπει να προσαρμοστεί στο εντελώς καινούριο περιβάλλον ασφάλειας της Μέσης Ανατολής και Ανατολικής Μεσογείου εντάσσοντας στην οργανωτική και επιχειρησιακή του δομή στρατηγικές αντιτρομοκρατίας, καταπολέμησης της πειρατείας, μηχανισμούς Έρευνας και Διάσωσης (Search and Rescue), καταπολέμησης λαθρεμπορίου όπλων και διπλής χρήσης υλικών (dual-use material). Πιστεύω ακράδαντα πως ένα σύγχρονο Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου μπορεί να αναδειχθεί ως ο πλέον αξιόπιστος παράγοντας ασφάλειας και σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή του περιφερειακού συμπλέγματος ασφάλειας της Μέσης Ανατολής. Μοναδική προϋπόθεση και εν πολλοίς ερωτηματικό παραμένει η ύπαρξη ειλικρινούς πολιτικής βούλησης.

«ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΑΜΥΝΑ» [

Του Στρατηγού ε.α. Δ. ΣΚΑΡΒΕΛΗ

Επιτίμου Αρχηγού ΓΕΕΘΑ

Ακαδημαϊκού

                Το θέμα μας, Κυρίες και Κύριοι, με το οποίο θα σας απασχολήσω για 30΄ λεπτά, έχει δύο σκέλη, την γεωπολιτική του ελληνικού χώρου και την εθνική μας άμυνα. Νομίζω, παρέλκει να εξηγήσω, τη στενή διασύνδεση των δύο μερών του θέματος, διότι κατά την ανάπτυξή του θα διαφανεί πλήρως.

            Κυρίες και Κύριοι,

            Ο κόσμος μας έχει τις ατέλειές του. Προς Θεού δεν καταφέρομαι κατά του Πάνσοφου Δημιουργού. Αναφέρομαι στην ανθρώπινη λογική και αντίληψη των πραγμάτων, που θέλει να βλέπει δύο «ανισότητες» (ίσως κακώς τις είπα ατέλειες), ως αφετηρία και υπόβαθρο πολλών δραστηριοτήτων του ανθρώπου, στην πορεία της ιστορίας του πάνω στη γη.

            Πιο συγκεκριμένα, αναφερόμενος στην πρώτη ανισότητα, αυτή αφορά στην ανισομερή κατανομή του πλούτου και των φυσικών πόρων της γης, που έχουν σχέση με την επιβίωση και την ανάπτυξη και είναι η βάση της «γεωοικονομίας» σε σύγχρονη ορολογία.

            Η δεύτερη ανισότητα αφορά στη διαφοροποίηση της στρατιωτικής σημασίας των διαφόρων σημείων και περιοχών του πλανήτη, σε συνάρτηση με την πρώτη ανισότητα, που συνιστά τη «γεωστρατηγική».

            Γεωστρατηγική και γεωοικονομία αποτελούν – όπως είναι γνωστό – τους δύο βασικούς πόλους της γεωπολιτικής.

            Αλλά, υπάρχει και μία τρίτη ανισότητα (ατέλεια) αυτή που αφορά στον άνθρωπο. Δεν αναφέρομαι στις ανθρωπολογικές διαφορές (π.χ. χρώμα, σωματική διάπλαση…) ή στις πολιτισμικές ετερότητες (π.χ. ιστορία, παράδοση, έθιμα…..). Αναφέρομαι κυρίως, και αυτό θέλω να επισημάνω, στην αδυναμία εξεύρεσης κοινού παρονομαστού αρχών και αξιών, παγκόσμιας εμβέλειας και ισχύος, που θα επέτρεπαν στον άνθρωπο να επεμβεί διορθωτικά – εξισορροποιητικά στις προαναφερθείσες ανισότητες, δια το κοινόν – πανανθρώπινο καλόν και όφελος. Αντ΄αυτού, οι άνθρωποι, σε ομάδες και έθνη – κράτη αντιμάχονται αλλήλους μέσα σε γεωπολιτικά πλαίσια, με όρους ισχύος και ζωτικών συμφερόντων, προς εκμετάλλευση των ανισοτήτων, για ίδιον όφελος και ανάπτυξη, με αποτέλεσμα τις τεράστιες αντιθέσεις, τις συγκρούσεις και τους πολέμους, που τελικά φθάσαμε να τους αποκαλέσουμε και ανθρωπιστικούς, σχήμα οξύμωρο, τέλειος παραλογισμός. Αλλά, Κυρίες και Κύριοι, η γεωπολιτική είναι «γεωπολιτική της ισχύος», ο ανίσχυρος δεν κάνει γεωπολιτική και εν πάση περιπτώσει η γεωπολιτική δεν ήταν ποτέ και δεν είναι γεωπολιτική της αγάπης και της αρετής.

            Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, η γεωπολιτική σημασία του ελληνικού χώρου στηρίζεται περισσότερο – για να μη πούμε εξ ολοκλήρου – στη γεωστρατηγική του χώρου, παρά στη γεωοικονομία του. Ο ελληνικός χώρος, κάτω από γεωστρατηγικό φακό, προκαλεί με τη γεωγραφική θέση του. Αυτή η χωροθεσιακή ελληνική πραγματικότητα, εντάσσει το χώρο στις πλέον σημαντικές στρατηγικές περιοχές του κόσμου μας. Στο μέσο τριών ηπείρων και σημαντικών θαλασσών (Ανατ. Μεσογείου, Ευξείνου Πόντου, Αδριατικής) και με τη γεωφυσική μορφολογία του, ως χερσαία και συνάμα θαλάσσια και νησιωτική ενότητα, συνιστά γεωστρατηγικό σημείο αναφοράς. Ο ελληνικός χώρος είναι βαλκανικός, ταυτοχρόνως ευρωπαϊκός και μεσογειακός. Είναι μέρος της Ανατ. Λεκάνης της Μεσογείου, γύρω από την οποία αναπτύχθηκαν σπουδαίοι πολιτισμοί και οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες. Βρίσκεται στην κορυφή ενός τριγώνου, του οποίου οι δύο άλλες κορυφές βρίσκονται στη Μέση Ανατολή και στην Κασπία, όπου επικεντρώνονται σήμερα τεράστια συμφέροντα. Η Κρήτη αυτή και μόνη, με προέκταση στον κυπριακό χώρο (εφόσον ισχύει το δόγμα του ΕΑΧ)[2], δεσπόζουν σημαντικών θαλασσίων οδών, επαυξάνοντας τη γεωπολιτική σημασία του ελληνικού χώρου.

            Αλλά, την γεωπολιτική αξία του χώρου, μαρτυρεί περισσότερο παντός άλλου, η ίδια η ιστορία του τόπου. Ο αρχαίος ελληνικός κόσμος με δομικό στοιχείο την πόλη-κράτος και με τη δυναμική του, ως προς την πολιτική δράση, τα γράμματα και τις τέχνες, το εμπόριο και την οικονομία, αλλά και με τις στρατιωτικές δραστηριότητές του, δεν ήταν παρά ο πρόδρομος και μία μικρογραφία της σημερινής διεθνούς κοινότητας. Αν η συγκροτημένη γεωπολιτική σκέψη και γνώση έκανε την παρουσία της στις αρχές του περασμένου αιώνα, στη Γερμανία, στη Σουηδία και στην Αγγλία, αλλά και στη Γαλλία και στις ΗΠΑ, η γέννηση της γεωπολιτικής, ίσως αδιαμόρφωτης και μη συστηματοποιημένης, αναμφισβήτητα έλαβε χώρα το πρώτον στη σκέψη και στη δράση των αρχαίων προγόνων μας. Αν μιλήσουμε για θεμελίωση γεωπολιτικής σκέψης, αυτή βρίσκεται στα κείμενα του πρώτου ίσως γεωπολιτικού επιστήμονα και στρατηγού Θουκυδίδη, που παραμένει έκτοτε πάντα επίκαιρος (για να δανεισθώ τον τίτλο βιβλίου του πρέσβεως Βύρωνα Θεοδωροπούλου). Τόσο επίκαιρος, ώστε σήμερα να διδάσκεται σε πολλά ξένα πανεπιστήμια και να μελετάται από ινστιτούτα πολιτικής και στρατηγικής σκέψης. Οι γεωπολιτικοί όροι της «ισχύος», των «ζωτικών συμφερόντων», του «δικαίου του ισχυρού»….είναι Θουκυδίδειοι. Αν η αρχαία Ελλάδα έχει την πατρότητα πολλών τομέων γνώσης – και την έχει – τότε γιατί να μην έχει και αυτήν της γεωπολιτικής ;

            Η ελληνική ιστορία σε όλη τη διαδρομή της, σαν μύθος, σαν θρύλος και σαν ιστορία, έχει να επιδείξει δράση που σχετίζεται με γεωπολιτικές επιδιώξεις. Η αργοναυτική εκστρατεία και τα κατορθώματα του Ηρακλή αντανακλούν τέτοιες επιδιώξεις. Η πρώτη σύγκρουση Ανατολής – Δύσης έλαβε χώρα στον ελληνικό χώρο (Μαραθώνας – Σαλαμίνα). Ναυμαχίες παγκόσμιας εμβέλειας – με τα τότε δεδομένα – όπως του Ακτίου και αιώνες αργότερα της Ναυπάκτου, διεξήχθησαν σε ελληνικές θάλασσες. Στη σκέψη του Ναπολέοντα ήταν πάντα ο ελληνικός χώρος, σαν βάση για τις προς ανατολάς βλέψεις του (από μαρτυρίες του Las Casas, που είχε μαζί του συνομιλίες στην Αγ. Ελένη, στη διάρκεια της εξορίας του). Αν η ελληνική υποταγή στον Τούρκο δυνάστη κράτησε τόσους αιώνες, τούτο δεν είναι άσχετο με τη δυτική γεωπολιτική αντίληψη που ήθελε ακεραία την οθωμανική επικράτεια, διότι αυτή, με την κατοχή των Στενών και του ελληνικού κορμού, συνιστούσε ιδεώδη φραγμό στις βλέψεις της διαρκώς μεγενθυνομένης Ρωσίας προς τις θερμές θάλασσες. Γι΄αυτό και ο Ναύαρχος Κόδριγκτων περιέπεσε σε δυσμένεια μετά τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, διότι το πλήγμα κατά της τουρκικής ισχύος ήταν ανεπιθύμητο, μια και η πολιτική της Αυτοκρατορίας απέβλεπε στην Πελοπόννησο και μόνο, υπό μορφή προτεκτοράτου της, για τη διασφάλιση του σημαντικού άξονα Γιβραλτάρ, Μάλτα, Σουέζ. Πολύ αργότερα προσέθεσε στον άξονα και την Κύπρο. Δεν απέβλεπε στην αποδυνάμωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

            Aς αφήσουμε όμως να μιλήσει και η νεώτερη ιστορία για την γεωπολιτική αξία του ελληνικού χώρου. Η γεωπολιτική θεωρία του Μackinder, εκ των πρωτεργατών της σύγχρονης γεωπολιτικής επιστήμης, περί καρδιάς της γης (heartland) και περιμέτρου (rimland) επιβεβαιώθηκε και στους δύο Π.Π. με πρωταγωνιστή την Γερμανία.

            Η Ελλάδα, χώρα της παράκτιας ζώνης, της «rimland», προέβη τότε, με κριτήρια γεωπολιτικά, σε ορθές επιλογές υψηλής στρατηγικής, συμπαραταχθείσα με τις άλλες δυνάμεις της «rimland», δηλαδή την Αντάντ στον Α΄ και τη Δυτική Συμμαχία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Χώρα δικαιώθηκε στις επιλογές της, αφού και στις δύο περιπτώσεις ωφελήθηκε εδαφικά, αν και όχι απολύτως, σε σχέση με τις επιδιώξεις της. Εξάλλου, η γεωστρατηγική σημασία του ελληνικού χώρου ήταν τέτοια, ώστε και στις δύο μεγάλες συγκρούσεις δεν θα μπορούσε να παραμείνει σε κατάσταση ουδετερότητας.

            Κατά τον Α΄Π.Π., στον ηπειρωτικό ελληνικό κορμό συγκροτήθηκε ένα από τα κύρια μέτωπα αυτού του πολέμου, το μακεδονικό μέτωπο. Από αυτό επιχειρήθηκε η διάσπαση της αμύνης των Κεντρικών Δυνάμεων, η οποία και επετεύχθη. Η χρησιμοποίηση του ελληνικού χώρου και γενικώς της Βαλκανικής Χερσονήσου ως πρόσβασης για ενέργεια κατά της Κεντρικής Ευρώπης επανήλθε και υπεστηρίχθη και κατά τον Β΄Π.Π., ασχέτως αν επικράτησε τελικά η άποψη της απόβασης στην ιταλική χερσόνησο.

            Το θέμα της «ουδετερότητος» της Χώρας, που προαναφέρθηκε, με σκοπό την αποφυγή των συνεπειών που θα είχε η εμπλοκή της, παρουσιάστηκε και κατά τους δύο πολέμους. Και κατά μεν τον Α΄Π.Π., η Χώρα, ως συνέχεια των βαλκανικών πολέμων, αλλά και υπό την επήρρεια της Μεγάλης Ιδέας, είχε ακόμη στόχους απελευθερωτικούς, εφ΄όσον ελληνικοί πληθυσμοί διατελούσαν εισέτι υπό ξένη κατοχή και συνεπώς ώφειλε να τους πραγματώσει. Όμως, κατά τον Β΄Π.Π., η αποφυγή του πολέμου, η ουδετερότης, παρά τη γνωστή αποφυγή πάσης αφορμής και αιτίας, δεν ήταν θέμα δικής της επιλογής, διότι τελικώς της επεδόθη η γνωστή τελεσιγραφική αξίωση της Ιταλίας. Η γεωπολιτική του ελληνικού χώρου, ούτως ή άλλως, δεν ευνοεί την ουδετερότητα.

            Στη δεύτερη περίπτωση, στον Β΄Π.Π., η Χώρα, με τη νικηφόρο εκστρατεία της, ανέτρεψε τα ιταλικά σχέδια, όμως η γεωπολιτική της παράμετρος επροκάλεσε τη γερμανική επίθεση και την κατάκτησή της, όχι μόνο διότι ο ελληνικός χώρος ήταν απαραίτητος στα γερμανικά σχέδια κατά θετικόν τρόπον, διότι θα υποβοηθούσε τις επιχειρήσεις στη Βόρεια Αφρική και θα παρείχε πρόσβαση προς την περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπου και τα πολύτιμα πετρελαϊκά αποθέματα, αλλά και κατά αρνητικόν τρόπο, απαγορεύοντας τη χρήση του από τον αντίπαλο, δηλαδή τους Συμμάχους, όπως είχε γίνει κατά τον Α΄Π.Π. Γι΄αυτό το τελευταίο υπάρχει υπόμνηση στο κείμενο της Διακοινώσεως που ο Γερμανός πρέσβυς επέδωσε στον τότε Πρωθυπουργό Αλεξ. Κορυζή. Το κείμενο λέγει ότι,….. «από τινων εβδομάδων ουδεμία απομένει αμφιβολία ότι, η Αγγλία επιχειρεί να εγκαταστήσει εν Ελλάδι νέον μέτωπον κατά της Γερμανίας, του είδους της κατά τον Α΄Π.Π. εκστρατείας», εννοώντας το μακεδονικό μέτωπο. Ο ελληνικός χώρος λοιπόν θα κατελαμβάνετο. Αφού αυτό δεν το επέτυχαν οι Ιταλοί, το ανέλαβαν οι Γερμανοί. Επί πλέον, με τον ελληνικό χώρο στη διάθεση των συμμάχων, δεν θα ήτο ασφαλής, τουλάχιστον από τη Συμμαχική αεροπορία, η πλευρική κατά της Ρωσίας γερμανική εκστρατεία, η προς την Καυκασία, και θα ήσαν εντός βεληνεκούς τα πολύτιμα για τη Γερμανία ρουμανικά πετρέλαια.

            Αξίζει ακόμα να μνημονευθεί, προς επίρρωσιν της γεωπολιτικής σημασίας του ελληνικού χώρου, ότι, παρά το γεγονός της γερμανικής αποχώρησης από το μεγαλύτερο μέρος του, εντός του 1944, το προπύργιον της Κρήτης δεν είδε την ελευθερία του παρά την υστάτη ώρα, τον Απρίλιο του επομένου έτους, ένα μήνα πριν από τον τερματισμό του μεγάλου αυτού πολέμου.

            Με τα μέχρι τούδε συντόμως εκτεθέντα, γίνεται νομίζω κατανοητή η δυναμική της χωροθεσίας της Ελλάδος από γεωπολιτικής απόψεως. Οι τότε ισχυροί παίκτες του Διεθνούς Συστήματος δεν θα άφηναν έξω από τους υπολογισμούς τους ένα τέτοιο χώρο. Και δεν το εννοούμε αυτό, μόνο για την περίοδο των πολεμικών επιχειρήσεων. Τους ενδιέφερε και το μεταπολεμικό σκηνικό. Έτσι, λήγοντος του πολέμου, στις συσκέψεις της Γιάλτας (Φεβρουάριος 1945) και του Πότσνταμ (Αύγουστος 1945) επροχώρησαν στη γνωστή «διανομή», η οποία καθόρισε και την τύχη του ελληνικού χώρου, πάντοτε με κριτήρια γεωπολιτικά. Είναι αυτά ακριβώς τα κριτήρια που προφανώς έλειψαν από τους σχεδιασμούς της τότε Αριστεράς του Τόπου μας, όταν απεφάσισε τον επώδυνο τρίτο γύρο. Τολμούμε δε να πούμε ότι και στο Κυπριακό θέμα, έλειψαν τα γεωπολιτικά στοιχεία, στις αρχές της δεκαετίας του 50, παρά το γεγονός ότι στην περίπτωση της Κύπρου αυτά ήσαν λαλίστατα. Αν ελαμβάνοντο υπόψη, ίσως να είχαν γίνει εξ αρχής διαφορετικές μεθοδεύσεις και το κυπριακό να είχε άλλη πορεία.

            Ήδη μεσούντος του Β΄Π.Π., ο Mackinder επεξεργάστηκε την αρχιτεκτονική του μεταπολεμικού κόσμου. Η νέα Δύναμη που θα εδέσποζε στην «καρδιά» της γης, την heartland, δεν μπορούσε πλέον να είναι η Γερμανία, μπορούσε όμως κάλλιστα να είναι η Ρωσία (ως Ε.Σ.Σ.Δ.). Αν για τη Γερμανία το κίνητρο ήταν η θεωρία περί «ζωτικού χώρου» των Haushofer και Ratzel, με εποικοδόμημα τον εθνικοσοσιαλισμό, για τη μεταπολεμική Ρωσία ήταν ο απόλυτος έλεγχος άλλων χωρών, με εποικοδόμημα τον μαρξιστικό διεθνισμό. Οι ευρωπαϊκές χώρες της rimland, του παράκτιου τόξου, έπρεπε να οργανωθούν στρατιωτικά για τη συγκράτηση-ανάσχεση (containment) των δυνάμεων της καρδιάς. Στις ευρωπαϊκές χώρες επεβάλλετο πλέον να προστεθούν και οι υπερατλαντικές, οι Η.Π.Α. και ο Καναδάς, που είχαν αποδειχθεί απαραίτητες και στους δύο πολέμους. Με το βιβλίο του «The Geography of Peace» που κυκλοφόρησε το 1944, ο Spykman ασπαζόμενος τη γενική αντίληψη του Mackinder, έθεσε τις πρώτες βάσεις για τη γεωπολιτική σύλληψη του Νατοϊκού σχεδιασμού. Πάνω στη δική του αρχιτεκτονική οικοδομήθηκε λίγα χρόνια αργότερα, το 1949, η Ατλαντική Συμμαχία, ο Οργανισμός ΝΑΤΟ, πέντε με έξη χρόνια μετά τη θεωρητική διατύπωση της αναγκαιότητός του, ως ακρογωνιαίου λίθου, για τη διασφάλιση της ειρήνης (έστω και ως ειρήνης του τρόμου – λόγω της πυρηνικής απειλής) και την εξασφάλιση του Δυτ. Κόσμου.

            Από καθαρά γεωπολιτικής απόψεως, το τόξο ανασχέσεως ήταν ελλιπές χωρίς τον ελληνικό χώρο. Κατόπιν αυτού, προσεκλήθη και το έτος 1952 προσεχώρησε στο ΝΑΤΟ και η Χώρα μας. Για την Ελλάδα, ο Mackinder είχε ήδη γράψει, ότι….. «η κατάκτησή της από μία ισχυρή χερσαία Δύναμη θα δώσει πιθανότατα σε αυτή τη Δύναμη τη δυνατότητα του ελέγχου όλης της Παγκόσμιας Νήσου». Η προσχώρηση της Χώρας μας ήταν η πρώτη μεταπολεμικά από τις δύο μεγάλες της επιλογές υψηλής στρατηγικής, με γεωστρατηγικά και γεωοικονομικά κριτήρια. Η δεύτερη ήταν η ένταξή μας στην Ε.Ε. Με την πρώτη αποβλέψαμε στη διασφάλιση της παραμονής μας στον ελεύθερο κόσμο της Δύσεως, με τη δεύτερη αποβλέψαμε στην οικονομική,αλλά και στην πολιτική ενδυνάμωσή μας. Το ίδιο έτος, 1952, προσεχώρησε στο ΝΑΤΟ και η Τουρκία και τρία χρόνια αργότερα συγκροτήθηκε ο CENTO (Central Treaty Organization), με τον οποίο το τόξο συμπληρώθηκε με τις νότιες ασιατικές χώρες, Ιράκ, Ιράν και Πακιστάν.

            Κυρίες και Κύριοι,

            Σχετικά με τη σημασία της γεωπολιτικής διαστάσεως της Χώρας μας, θα πρέπει να προσθέσουμε ότι αυτή συνεπικουρείται και από το πολιτικό, πολιτισμικό και κοινωνικό εποικοδόμημα του συγκεκριμένου γεωγραφικού και γεωφυσικού χώρου. Η σταθερή πολιτική δομή και το δημοκρατικό πολίτευμα, το πλούσιο ιστορικό παρελθόν, η πληθυσμιακή ομοιογένεια με την έννοια της εθνικής και θρησκευτικής αυτοσυνειδησίας, η παράδοση και οι αξίες της ζωής, είναι παράμετροι ή μάλλον συντελεσταί της γεωπολιτικής βαρύτητος της Χώρας, μαζί με τη γεωστρατηγική και την όποια γεωοικονομική παρουσία της. Ακόμη και η δυναμικότης του αποδήμου ελληνισμού, καταλλήλως αξιοποιουμένου, είναι συντελεστής υπολογίσιμος. Είναι, η Χώρα, ένας μικρός παίκτης στη διεθνή σκηνή, όμως είναι σοβαρός παίκτης για τον περίγυρό της, με την προϋπόθεση ότι και η ιδία συμπεριφέρεται σοβαρά.

            Σήμερα, στα 10 και πλέον χρόνια του μεταψυχροπολεμικού κόσμου μας, η Γεωπολιτική και συνακόλουθα η Άμυνα, προκαλούνται από νέας μορφής απειλές, τις καλούμενες και ασύμμετρες, με πρώτη τη διεθνή τρομοκρατία. Η δεδομένη χωροθεσία του Τόπου μας δεν τον αφήνει ανεπηρέαστο από τις επιπτώσεις. Έτσι είμεθα μάρτυρες της μετανάστευσης λαθραίας ή μη, του οργανωμένου εγκλήματος, της δράσης μιας εσωτερικής τρομοκρατίας και καθόλου λιγότερο των κινδύνων από την αλόγιστη διάδοση των όπλων μαζικής καταστροφής και την μη ανατάξιμη περιβαλλοντική φθορά. Και ενώ οι νέες απειλές καλούν σε διεθνή συνεργασία για την αντιμετώπισή τους, ο κόσμος μας, ιδιαίτερα ο ευρωατλαντικός κόσμος, διχάζεται ως προς τη μεθόδευση της δράσης του για την αντιμετώπιση των απειλών, με τις ΗΠΑ να ακολουθούν μίαν ηγεμονική πορεία που μάλλον αποδεικνύεται αντιπαραγωγική (περίπτωση Ιράκ). Μέσα σ΄αυτό το νέο περιβάλλον ασφαλείας, η Χώρα από μόνη της, αλλά και συλλογικά, μέσα από τους διεθνείς οργανισμούς των οποίων είναι μέλος, κυρίως την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, καλείται να διασφαλίσει την επιβίωση και το μέλλον της.

            Έτσι ερχόμεθα στο δεύτερο σκέλος της ομιλίας, αυτό της εθνικής άμυνας, η οποία φέρει και το βάρος και την κύρια ευθύνη της ασφάλειας και ακεραιότητας του Τόπου. Μιας Άμυνας, η οποία καλείται να λάβει υπόψη της τον ασταθή πολιτικά χώρο των Βαλκανίων, την τουρκική απειλή και το νέο περιβάλλον ασφαλείας του εγγύτερου, αλλά και ευρύτερου ορίζοντα και να σχεδιάσει ανάλογα. Ο σχεδιασμός της πρέπει :

            α.         Να έχει προοπτική που να καλύπτει το ορατό μέλλον.

            β.         Να αντιμετωπίζει όλες τις απειλές, με μία ιεράρχησή των.

            γ.         Να ανταποκρίνεται σε κοινές, συμμαχικές ή διεθνείς αποστολές.

            Είναι αδύνατο στο χρόνο που μας απέμεινε να εξετάσουμε ικανοποιητικά, την άμυνα κάτω από τους τρεις αυτούς άξονες σχεδιασμού της. Είναι όμως εφικτό να προβούμε σε σύντομο σχολιασμό κάποιων παραμέτρων της, τονίζοντας σημεία που νομίζω ενδιαφέρουν και αυτό τελικά θα κάνω.

            Κυρίες και Κύριοι,

            Η άμυνά μας νομίζω πρέπει πρωτίστως να εκπληρώνει σαν ένα ελάχιστο, τον γνωστό, όρο της «αποτροπής» με γνώμονα την κύρια απειλή, την τουρκική. Το λέγω αυτό, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη μία πολιτική προσέγγισης από μέρους μας και ταυτόχρονα ανοικτή η ευρωπαϊκή προοπτική της γείτονος. Νομίζω η άμυνά μας πρέπει να ακολουθεί τη δική της αυτόνομη συλλογιστική, τουλάχιστον έως ότου αποδώσουν κάποιους βέβαιους καρπούς και οι δύο αυτές προοπτικές, εξαρτώμενες όμως αμφότερες από τις διαθέσεις της γείτονος. Αυτή η αντίληψή μου αφορά και στην Κύπρο, εφόσον εμείς διατηρούμε σε ισχύ το δόγμα ΕΑΧ. Η πολύ πρόσφατη συνέντευξη του Στρατηγού Οζκιόκ σε Έλληνα δημοσιογράφο μου ενίσχυσε αυτή μου την αντίληψη. Ήταν μία συνέντευξη που δεν απευθύνετο μόνο στους Έλληνες, αλλά και στον πρωθυπουργό του, τον κ. Ερντογάν. Συνέντευξη επανεπιβεβαίωσης όλων των μέχρι τούδε τεθέντων ζητημάτων – διεκδικήσεων από τη γείτονα.  Επανερχόμενος στο θέμα της αποτροπής θέλω να τονίσω ότι αυτή πρέπει να εξασφαλίζει δύο τινα, πρώτον την ικανότητα για ένα προληπτικό κτύπημα φθοράς του αντιπάλου και δεύτερον, όχι ολιγότερης σπουδαιότητας, την πολιτική θέληση και δη εκπεφρασμένη, αποδοχής ακόμα και ενός πολέμου, στην περίπτωση που αυτός είναι η επιλογή της άλλης πλευράς. Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή μη εκπλήρωσης των όρων αυτών, διακινδυνεύουμε την πολιτική ομηρία μας, αν τούτο δεν έχει ήδη συμβεί.

            Ένα άλλο σημείο που επιθυμώ να θίξω, είναι αυτό της αμυντικής μας εξασφάλισης μέσα στα πλαίσια της Ε.Ε. Με άλλα λόγια η εγγύηση των συνόρων μας από πλευράς ασφαλείας, η οποία – το γνωρίζουμε όλοι – εξαρτάται από την προοπτική οικοδόμησης ενός αυτονομημένου ευρωπαϊκού αμυντικού πυλώνα. Δεν είμαι απαισιόδοξος, αλλά οι δυσκολίες του εγχειρήματος ήσαν ανέκαθεν πολλές και όλες σε σχέση με το φορέα συλλογικής αμύνης που λέγεται ΝΑΤΟ. Ήδη, μετά την όποια διαφοροποίηση της Ε.Ε. έναντι του υπερατλαντικού νατοϊκού εταίρου, εξ αιτίας του Ιράκ, οι δυσκολίες αντί να εξομαλύνονται, επαυξάνονται. Πλέον του γεγονότος, ότι δεν βλέπω πως θα λειτουργήσει το άρθρο 5 του Καταστατικού του ΝΑΤΟ και μελλοντικά ίσως ένα ανάλογο της Ε.Ε. (και υπάρχει πρόβλεψη συλλογικής αμύνης στο σχέδιο του ευρωπαϊκού συντάγματος με το άρθρο 40) στην περίπτωση επίθεσης από μέλος του πρώτου οργανισμού, ενδεχομένως και του δεύτερου, όπως αντίστοιχα είναι ή θα γίνει η Τουρκία. Τι προσπαθώ να μεταφέρω εδώ, είναι η βεβαιότητα της απειλής, έναντι της πιθανολογουμένης εξασφάλισής μας από εταίρους. Η πρώτη μας καλεί σε υπεύθυνη εθνική άμυνα, η δεύτερη σε ανεύθυνη έναντι του Τόπου και της επιβίωσής του συμπεριφορά. Ουδεμία λοιπόν χαλάρωση και ουδένας εφησυχασμός στα θέματα αμύνης έως ότου έχουμε απτές αποδείξεις ή μάλλον εγγυήσεις ασφαλείας από Ε.Ε.

            Μία τρίτη παράμετρος της αμύνης που επιθυμώ να θίξω, είναι η οικονομική υποστήριξή της και το κάνω διότι, ενώ όλοι παραδεχόμεθα τις απειλές χωρίς διαφορές, όλοι συμφωνούμε, κάποιοι ασπάζονται την άποψη της μείωσης των αμυντικών δαπανών. Και το κάνουν ισχυριζόμενοι ότι επαυξάνουν ταυτόχρονα την αμυντική ισχύ. Αλλά ο χώρος της άμυνας δεν επιδέχεται μαγικές λύσεις. Αντιλαμβάνομαι την έννοια του κόστους – αποτελεσματικότητας και την περιστολή της σπατάλης, αλλά δυσκολεύομαι να κατανοήσω τη μείωση των χρημάτων με ταυτόχρονη αύξηση της ισχύος. Επί έτη πολλά προβάλλεται το γεγονός του υψηλότερου ποσοστού δαπανών από όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ. Δεν συσχετίζεται όμως τούτο, ούτε με την πραγματικότητα των απειλών που εμείς αντιμετωπίζουμε σε σύγκριση με τις άλλες χώρες, ούτε με τον υψηλότερο Π/Υ τους, με αποτέλεσμα σε πραγματικά χρήματα το υψηλό ποσοστό μας % να αντιστοιχεί σε λιγότερα χρήματα, με τα οποία συντηρούμε μεγαλύτερο από αυτές στράτευμα (π.χ. η Ολλανδία με τριπλάσιο Π/Υ από εμάς, παρά το μικρό ποσοστό της διαθέτει περισσότερα από εμάς χρήματα για ένα στράτευμα που αριθμεί το ένα τρίτο των δικών μας αρμάτων και πυροβόλων). Όλοι οι τομείς έχουν τις ανάγκες τους, η παιδεία, η υγεία, η κοινωνική πρόνοια κ.λ.π. και δεν πρέπει να ανταγωνίζονται αλλήλους ως προς τη χρηματοδότησή τους, αλλά να αξιολογηθούν και να ιεραρχηθούν αυτόνομα. Έχει και η ασφάλεια το δικό της κόστος. Μόνο που αυτή δεν φαίνεται και θεωρείται αυτονόητη. Ουδείς αντιλαμβάνεται ότι παράγεται μέσα από την αποτροπή και τη λειτουργία της άμυνας.

            Μία τελευταία πτυχή της άμυνας, που θέλω να θίξω, διότι τελειώνει ο χρόνος της ομιλίας μου, που την θεωρώ μάλιστα ως την πλέον σημαντική, είναι το ανθρώπινο δυναμικό της. Μία απλή έστω προσέγγιση του θέματος αυτού, απαιτεί ξεχωριστή ομιλία. Εδώ σήμερα, κάποιες παραμέτρους του μόνο θα μνημονεύσω, όπως είναι η ποσοστική διάστασή του, λόγω της γνωστής δημογραφικής μας πενίας. Επίσης την παράμετρο της θητείας, τόσο σαν υποχρεωτικής στράτευσης, όσο και σαν διάρκειας υπηρέτησης. Ως προς την πρώτη (το θεσμό της υποχρεωτικής στράτευσης) φρονώ ότι πρέπει να διαφυλαχθεί από τη σημερινή τάση επαγγελματοποίησης του στρατεύματος, διότι είναι ο συνδετικός κρίκος με τον ελληνικό λαό του οποίου ευθύνη είναι η άμυνα. Να μη παρασυρόμεθα από επαγγελματικούς στρατούς, οι οποίοι πολεμούν εκτός των χωρών των, εμείς θα πολεμήσουμε υπερ βωμών και εστιών. Αν η νέα τεχνολογία και άλλοι λόγοι καλούν για προσωπικό κάποιας μονιμότητας, να βρούμε τη χρυσή τομή του αναγκαιούντος ποσοστού, όχι πάντως εις βάρος του θεσμού που προανέφερα. Εδώ υπεισέρχεται και η δεύτερη παράμετρος της διάρκειας της θητείας, η οποία αυξομειώνει την ποσότητα και δεν είναι άσχετη με τον επαγγελματισμό.Έχω την αίσθηση, ίσως να σφάλω, ότι στα θέματα αυτά έχουν παρεισφρήσει πολιτικά κριτήρια και όχι τέτοια πραγματικών αναγκών της αμύνης μας.

            Το ηθικόν του προσωπικού, η ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ, (την έχω γράψει στο κείμενο με κεφαλαία γράμματα),η εκπαίδευσή  του, οι συνθήκες εργασίας και διαβίωσης, είναι όλα σοβαρές πτυχές του ανθρωπίνου δυναμικού, πάνω στις οποίες πρέπει να εγκύψουμε με πάθος, διότι η ανθρώπινη διάσταση αντανακλά πρωτίστως την ποιότητα του στρατεύματος. Παρά την όποια πρόοδο της στρατιωτικής τεχνολογίας, οι πόλεμοι θα συνεχίσουν να κερδίζονται ή να χάνονται από τους ανθρώπους και όχι από τις μηχανές.

            Κυρίες και Κύριοι,

            Συμπερασματικά και επιγραμματικά (και τελειώνω),

• Ο σημερινός κόσμος μας έχει μεγάλο έλλειμμα ασφαλείας και η Ελλάδα γεωπολιτικά είναι στο μάτι του κυκλώνα.
• Η πολιτική σταθερότητα συνεχίζει να είναι το ζητούμενο στα Βαλκάνια, ενώ στη Μ.Α. ο πόλεμος μένεται και ας έχει κηρύξει τη λήξη του ο πρόεδρος Μπους.
• Η τουρκική εμμονή στις επιδιώξεις της εις βάρος μας παραμένει αμείωτη.
• Η όποια ευρωπαϊκή εγγύηση ασφαλείας μας, είναι ακόμα στη φάση της ελπίδας και προσδοκίας.
• Άρα, η εθνική άμυνα συνιστά αδήριτη αναγκαιότητα αποκλειστικά δικής μας ευθύνης, καταφυγή και σκέπη της απρόσκοπτης επιβίωσής μας και της εθνικής πορείας μας.

                               

 

---

[1] Από την ομιλία του Στρατηγού και Ακαδημαϊκού Δ. Σκαρβέλη κατά την έναρξη του 3^ου Διεθνούς Συνεδρίου της ΕΛ.Ε.Σ.ΜΕ, την 10^ην Νοεμβρίου 2003.

[2] ΕΑΧ : Ενιαίος Αμυντικός Χώρος

Προχωρά η Τουρκία στη δημιουργία σταθμών πυρηνικής ενέργειας

Η Τουρκία είναι αποφασισμένη ν’ αποκτήσει σταθμό παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, δήλωσε σήμερα ο αρμόδιος υπουργός της τουρκικής κυβέρνησης Τανέρ Γιλντίζ. Μιλώντας σε πάνελ με θέμα τους νέους ενεργειακούς διαδρόμους, στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, που διεξάγεται στην Κωνσταντινούπολη, ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας υπογράμμισε ότι «αν και τα πυρηνικά εργοστάσια ενέχουν κινδύνους, προσφέρουν εξίσου πολλές ευκαιρίες». Τουλάχιστον οι μισοί από τους πυρηνικούς σταθμούς παγκοσμίως είναι συγκεντρωμένοι σε τρεις χώρες, τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και την Ιαπωνία. «Μπορούμε, λοιπόν, να συσχετίσουμε την ανάπτυξη μίας χώρας από τους πυρηνικούς σταθμούς που βρίσκονται σε χρήση σ’ αυτή» υπογράμμισε ο κ. Γιλντίζ. "Βλέπουμε ότι ατυχήματα όπως αυτό στη Φουκουσίμα δεν επηρέασαν αρνητικά τις αποφάσεις για τη λειτουργία πυρηνικών εργοστασίων. Εμείς, είμαστε μία χώρα χωρίς πυρηνικό σταθμό. Ωστόσο, είμαστε αποφασισμένοι να αποκτήσουμε πυρηνικά εργοστάσια» ανέφερε ο Τούρκος υπουργός. «Θέλουμε ν’ αντιμετωπίσουμε τις αυξανόμενες ενεργειακές μας ανάγκες με την ανέγερση τουλάχιστον 23 πυρηνικών μονάδων ως το 2023. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να κατασκευαστούν πυρηνικοί σταθμοί σε τρεις περιοχές της Τουρκίας. Βρισκόμαστε σε μία τέτοια προσπάθεια ανέγερσης τέτοιων πυρηνικών σταθμών» κατέληξε ο κ. Γιλντίζ.

Ισραήλ: Νέα σούπερ μονάδα για διεξαγωγή πολέμου!

Νέα διακλαδική δύναμη για ειδικές επιχειρήσεις μακριά από τα σύνορα της χώρας δημιουργεί το Ισραήλ. Ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, κ. Εχούντ Μπαράκ, ενέκρινε τη δημιουργία της μονάδας αυτής  ειδικών επιχειρήσεων, με στόχο την ανάληψη μεγάλης ποικιλίας αποστολών. Η νέα δύναμη θα έχει ως πρώτο διοικητή τον υποστράτηγο Σάι Αβιτάλ και θα υπάγεται απευθείας στον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, αντιστράτηγο Μπένι Γκαντζ.

Η νέα δύναμη, όπως αποκάλυψε το αμερικανικό περιοδικό Defense News, θα είναι γνωστή ως «Σώμα Βάθους».

Το στρατιωτικό αυτό Σώμα θα αποτελείται από τις πλέον  κορυφαίες μονάδες ειδικών δυνάμεων, υπό μία ενιαία διοίκηση ειδικών επιχειρήσεων για αποστολές αντιτρομοκρατίας, πάταξης λαθρεμπορίου, καταπολέμησης της διασποράς όπλων και άλλες, πέρα από τα σύνορα με τα όμορα και γειτονικά κράτη του Ισραήλ. Αναφορές στο ποια είναι αυτά τα κράτη δεν ήταν δυνατό φυσικά να δημοσιοποιηθούν, αλλά είναι εύκολα κατανοητό ότι το Ιράν και χώρες της υποσαχάριας Αφρικής θα είναι εντός του «βεληνεκούς» της νέας μονάδας, λένε αναλύσεις ειδικών. Ωστόσο η όλη ισραηλινή γεωστρατηγική και η  ισραηλινού ενδιαφέροντος  γεωγραφία φέρνουν και κοντά στην περιοχή μας το όλο εγχείρημα…

Είναι πολύ πιθανόν – χωρίς ωστόσο και να ομολογείται -  ότι σύντομα θα μπορεί μέρος της υπό συγκρότησης δύναμης να ασκηθεί και επί ελληνικού εδάφους, στο πλαίσιο της ετήσιας συμφωνίας Στρατιωτικής Συνεργασίας. Άλλωστε κάποιες από τις διατιθέμενες μονάδες ίσως να έχουν πάρει «γεύση» από Ελλάδα με τη μέχρι τώρα  διοικητική υπαγωγή τους.

Ο φερόμενος ως διοικητής υποστράτηγος, Σάι Αβιτάλ, υπηρέτησε από το 1970 μέχρι το 2002 στον Ισραηλινό Στρατό. Συμμετείχε στους πολέμους του Γιομ Κιπούρ, στο Λίβανο το 1982 και στις δύο Ιντιφάντα. Έχει διατελέσει διοικητής τάγματος στην 188η Ταξιαρχία και  διοικητής της γνωστής «απόρρητης μονάδας» Sayeret Matkal. Οι σπουδές του είναι στην Αγροτική Οικονομία και Διαχείριση, με μεταπτυχιακό στη Δημόσια Διοίκηση από το Χάρβαρν. Μετά την αποστρατεία του δεν κατάφερε να εκλεγεί υποψήφιος με το κόμμα Καντίμα, αλλά διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Περιβάλλοντος.

Η Επιχείρηση Έντεμπε

Για να πάρουμε μια γεύση τι εστί Sayeret Matkal, (Σαγερέ Ματκάλ - Μονάδα Αναγνώρισης Γενικού Επιτελείου) να πούμε ότι είναι αυτή που έγινε πασίγνωστη από την επιχείρηση  «Thunderbolt» (Κεραυνός) που έμεινε στην μνήμη του κόσμου ως  επιχείρηση Έντεμπε. Σε αυτή  διασώθηκαν πάνω από 100 επιβάτες των αερογραμμών της Air France που είχαν απαχθεί από αεροπειρατές της τότε τρομοκρατικής παλαιστινιακής  οργάνωσης PLO. Στην επιχείρηση φονεύθηκε ο τότε διοικητής της Τζόναθαν Νετανιάχου, αδελφός του  προέδρου του Ισραήλ, που και αυτός έχει υπηρετήσει στη μονάδα. Είναι η πιο επίλεκτη μονάδα ειδικών δυνάμεων του Ισραηλινού στρατού. Οργανώθηκε για πρώτη φορά το1957, με την ονομασία «Μονάδα 269″, από βετεράνους μαχητές της Ταξιαρχίας Αλεξιπτωτιστών, της Μονάδας 101 και του κλάδου πληροφοριών του Ισραηλινού στρατού, του γνωστού με το όνομα Aman. Οι κύριες αποστολές της μονάδας είναι  η εκτέλεση αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων, ειδικής αναγνώρισης σε βάθος εντός της εχθρικής τοποθεσίας και συλλογή πληροφοριών. Η μονάδα κατά κύριο λόγο είναι μονάδα συλλογής στρατηγικών πληροφοριών μέσα και από επιχειρησιακές δράσεις.

Επίσης αναλαμβάνει όποτε απαιτηθεί αποστολές εκτός συνόρων Ισραήλ για απελευθέρωση ομήρων. Είναι οργανωμένη κατά τα πρότυπα των Βρετανών SAS και υπάγεται στον Κλάδο πληροφοριών, Aman. Ανάμεσα στο προσωπικό του Ισραηλινού στρατού είναι γνωστή με το όνομα «η Μονάδα» και το λογότυπο του εμβλήματος της είναι: «Ο Τολμών Νικά» (Who Dares Wins), ίδιο με το ελληνικό των Δυνάμεων Καταδρομών και το βρετανικό των SAS.  Τα πρώτα της μέλη, πλέον των άλλων, είχαν ως εκπαιδευτές και Άραβες βεδουίνους ιχνηλάτες, για να μπορούν να εντοπίζουν ίχνη στην έρημο και να σκέφτονται ως Άραβες. Η νέα μονάδα θα έχει φυσικά υπερπολλαπλάσσιες δυνατότητες.

Η ένταση με το Ιράν πιέζει ανοδικά τη τιμή του πετρελαίου

Κάποιες βελτιώσεις στην κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας και η κλιμάκωση της έντασης με το Ιράν είναι οι δύο βασικοί παράγοντες της πρόσφατης ανόδου της τιμής του πετρελαίου στα 102 δολ το αμερικανικό και στα 111 δολ. το ευρωπαϊκό (Μπρεντ).

 
Συγκεκριμένα, τα καλύτερα του αναμενομένου αποτελέσματα απασχόλησης στις ΗΠΑ υποδηλώνουν την τάση αύξησης της ζήτησης από τον μεγαλύτερο καταναλωτή πετρελαίου του κόσμου.
Συγχρόνως, αυξήθηκαν οι πιέσεις από την Δύση στον τέταρτο μεγαλύτερο παραγωγό πετρελαίου, το Ιράν, εξαιτίας του πυρηνικού του προγράμματος και της κατάληψης της βρετανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη από φοιτητές που είχε σαν αποτέλεσμα την εκδίωξη των ιρανών διπλωματών από μία σειρά δυτικές χώρες.
Το Ιράν παράγει 4,24 εκατομ. βαρέλια πετρελαίου ημερησίως (2010) και ο κίνδυνος διακοπών στην προσφορά πετρελαίου διεθνώς αυξάνει πλέον καθώς η Ευρώπη εξετάζει το ενδεχόμενο επιβολής φραγμών στις εισαγωγές πετρελαίου από το Ιράν, οι ΗΠΑ ψήφισαν στη Γερουσία την τιμωρία όσων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων συνεργάζονται με την κεντρική τράπεζα του Ιράν, την ίδια ώρα που στο Ιράν ανακοινώθηκε η κατάρριψη μη επανδρωμένου αεροσκάφους των ΗΠΑ.
Το κόστος του αμερικανικού πετρελαίου αυξήθηκε 35% από τις 4 Οκτωβρίου μειώνοντας τη διαφορά τιμής από το ευρωπαϊκό Μπρεντ που αυξήθηκε αντίστοιχα 11%

ΡΩΣΙΑ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΕΠΙΒΑΤΗΣ ΜΕ ΝΑΤΡΙΟ-22 ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΟ ΙΡΑΝ

Ραδιενεργή βαλίτσα

ΜΟΣΧΑ

Ραδιενεργό υλικό και συγκεκριμένα το ισότοπο Νάτριο-22 προσπάθησε να μεταφέρει από τη Μόσχα στην Τεχεράνη ένας από τους επιβάτες της τακτικής πτήσης, όμως εντοπίστηκε από το σύστημα ανίχνευσης ραδιενέργειας και συνελήφθη.

 
Μέσα στις αποσκευές του ο ύποπτος επιβάτης είχε 18 μεταλλικές ράβδους με ραδιενεργό υλικό (ισότοπο Νάτριο-22), φυλαγμένες μέσα σε ατσάλινες θήκες (φωτ. Reuters) Σύμφωνα με τη ρωσική τελωνειακή υπηρεσία κατά την προετοιμασία για την αναχώρηση και μετά το ειδικό σήμα των ανιχνευτών οι τελωνειακοί ανακάλυψαν μέσα στην αποσκευή του ύποπτου επιβάτη 18 μεταλλικές ράβδους βιομηχανικής παραγωγής, φυλαγμένες μέσα σε ατσάλινες θήκες.
Το επίπεδο ραδιενέργειας που εξέπεμπαν υπερέβαινε κατά 20 φορές τα φυσιολογικά επίπεδα και, όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, το συγκεκριμένο ισότοπο μπορεί να παρασκευαστεί μόνο ως υποπροϊόν της λειτουργίας ατομικού αντιδραστήρα.
Οι Ρώσοι ειδικοί είναι πάντως καθησυχαστικοί σημειώνοντας ότι το Νάτριο-22 χρησιμοποποιείται στην ιατρική και δεν υπάρχει στη φύση, παράγεται δε υποχρεωτικά με τη χρήση φυγοκεντριστών, όπως αυτοί που υπάρχουν σε πυρηνικές μονάδες, αλλά και σε αρκετά πανεπιστήμια ή μεγάλα ιατρικά και ερευνητικά κέντρα. Εως αργά χθες πέραν της τελωνειακής υπηρεσίας δεν είχε σχολιάσει το συμβάν η ρωσική Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας.
Το Κρεμλίνο έχει ταχθεί κατά της επιβολής νέων κυρώσεων εις βάρος της Τεχεράνης και το τελευταίο διάστημα κλιμακώνει την αντιδυτική ρητορική του. Σ' αυτήν προστέθηκε χθες ο διοικητής των στρατηγικών πυραυλικών δυνάμεων της χώρας, στρατηγός Σεργκέι Καρακάεφ, ο οποίος ανακοίνωσε την παραγωγή νέων διηπειρωτικών ρωσικών πυραύλων, που θα αντικαταστήσουν τους περιβόητους «Ρ-36Μ2-Βοεβόντα», γνωστούς στη Δύση ως «Σατανά».
Ο νέος πύραυλος υπόγειας φύλαξης υπολογίζεται ότι θα φτάνει τους 100 τόνους βάρος και θα αρχίσει να παράγεται το 2015.
Προς το παρόν οι Ρώσοι ειδικοί προσπαθούν να εξακριβώσουν πού και πότε θα πέσουν στη Γη τα συντρίμμια του διαστημικού σταθμού «Φόβος», που δεν κατάφερε ποτέ να μπει σε τροχιά προς τον Αρη. Εκτιμάται ότι περίπου 20-30 κομμάτια με βάρος όχι μεγαλύτερο των 200 κιλών θα καταπέσουν μεταξύ 6 και 19 Ιανουαρίου σε μια ζώνη που καλύπτει όλη τη Νότια και μέρος της Βόρειας Αμερικής, της Αυστραλίας, της Αφρικής και της Ασίας, ολόκληρη την Ευρώπη και μεγάλο μέρος της Ρωσίας.

Αμερικάνικες βάσεις και στην Αυστραλία

 
Οι ΗΠΑ έχουν ήδη βάσεις στον Ειρηνικό κυρίως στην Οκινάουα (Ιαπωνία) και στο νησί Γκουάμ, αλλά ο τύπος και οι αναλυτές αποδίδουν το σχέδιο αυτό στην αύξηση της ισχύος της Κίνας στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού και σημάδια όπως την εμφάνιση του πρώτου κινεζικού αεροπλανοφόρου τον Αύγουστο και την εμφάνιση νέων κινεζικών πυραύλων που μπορούν να απειλήσουν τις Αμερικανικές δυνάμεις.
Η Κίνα εκσυγχρονίζει το στρατό της και ταυτόχρονα διεκδικεί νησιά στη νότια Σινική Θάλασσα, τα οποία θεωρεί αναπόσπαστο τμήμα του εδάφους της και αρκετές διαφωνίες που παραμένουν ανοικτές προκάλεσαν κλιμάκωση της έντασης μεταξύ της χώρας και των γειτόνων της.
Ταυτόχρονα Αμερικανοί αναλυτές υπογραμμίζουν ότι μπορεί όλος ο κόσμος να μιλά για την Κίνα, αλλά υπάρχει και η άνοδος της Ινδίας, από την οποία προκύπτουν και θέματα ικανότητας  διεξαγωγής μεγάλων επιχειρήσεων διάσωσης, καταπολέμησης της πειρατείας και εγγύησης της ελεύθερης πρόσβασης στους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους.

Κόσοβο: Υπό τον έλεγχο του ΝΑΤΟ οι συνοριακοί σταθμοί

Απαγορευμένη στρατιωτική ζώνη, κηρύχθηκε η περιοχή

Η διεθνής δύναμη του ΝΑΤΟ (KFOR) έχει αναλάβει τον έλεγχο των δύο επίμαχων συνοριακών σταθμών Μπίρνιακ και Γιάρινιε στο βόρειο Κόσοβο, κατόπιν συνεννόησης με τη σερβική κυβέρνηση, σύμφωνα με τον διοικητή της Έρχαρντ Μπούλερ. Η περιοχή κηρύχθηκε «απαγορευμένη στρατιωτική περιοχή». Συνεδρίασε για το θέμα, κεκλεισμένων των θυρών, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έπειτα από αίτημα της κυβέρνησης της Σερβίας.

 

Το ΝΑΤΟ δήλωσε  ότι κήρυξε απαγορευμένη στρατιωτική περιοχή τα δύο σημεία διέλευσης στα σύνορα του Κοσόβου με τη Σερβία και απείλησε να χρησιμοποιήσει θανάσιμη ισχύ εκεί, αφότου ένας όχλος εθνικιστών Σέρβων έκαψε ένα φυλάκιο και άνοιξε πυρ κατά των στρατευμάτων του ΝΑΤΟ.

"Δεν μπορώ να αποκλείσω άλλη μια προσπάθεια, αλλά φυσικά τα δύο σημεία διέλευσης κηρύχθηκαν απαγορευμένες στρατιωτικές περιοχές και οι κανόνες εμπλοκής είναι πολύ σαφείς. Κανείς ο οποίος δεν έχει την άδεια να εργάζεται στις πύλες ή να διασχίσει τις πύλες δεν θα πρέπει να βρίσκεται κοντά στις πύλες", δήλωσε σε συνέντευξη στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters ο στρατηγός Ερχαρντ Μπούλερ, ο Γερμανός διοικητής της ΝΑΤΟϊκής δύναμης.

Ο Έρχαρντ Μπούλερ νωρίτερα είχε ευχαριστήσει τους πολίτες του Κοσόβου από όλες τις περιοχές, καθώς στη μεγάλη τους πλειοψηφία παρέμειναν ήρεμοι και πειθαρχημένοι, ενώ δήλωσε ότι δεν υπάρχουν μέλη της ειδικής αστυνομικής δύναμης του Κοσόβου στους δύο επίμαχους συνοριακούς σταθμούς.
Στο μεταξύ ο πρωθυπουργός του Κοσόβου, Χασίμ Θάτσι, μιλώντας σε έκτακτη συνεδρίαση της βουλής του Κοσόβου δήλωσε αποφασισμένος να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να αποκαταστήσει την έννομη τάξη στο βόρειο Κόσοβο, έπειτα από τα χθεσινοβραδινά επεισόδια βίας. 
"Δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε. Δεν θα υπάρξει επιστροφή, υπό καμιά συνθήκη και κανένα τίμημα", είπε χαρακτηριστικά ο Θάτσι, ενώ διαβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση του Κοσόβου θα αναλάβει άμεσα δράση, ξεκινώντας από σήμερα, για την αποκατάσταση των ζημιών.

Ετοιμες οι ΗΠΑ για νέες κυρώσεις εναντίον της Συρίας, που βρήκε ανέλπιστο σύμμαχο τον Αραβικό Σύνδεσμο

Ενώ οι ΗΠΑ εξετάζουν το ενδεχόμενο επιβολής και νέων κυρώσεων εναντίον της Συρίας, όπου η βία συνεχίζεται αδιαλείπτως, ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Ασαντ βρήκε ανέλπιστα θεαματική υποστήριξη από τον Αραβικό Σύνδεσμο.

Με φραστική ρητορική άκρως διαφοροποιημένη από εκείνη του προκατόχου του Αμρ Μούσα, ο νέος γενικός γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου Ναμπίλ ελ Αραμπι, που επισκέφθηκε χθες τη Δαμασκό, βγαίνοντας από το προεδρικό μέγαρο μίλησε για τη «σημασία της σταθερότητας στη Συρία», ως «αναγκαία για τη διασφάλιση της σταθερότητας στις λοιπές αραβικές χώρες». Καταδικάζοντας δε κάθε παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις των αραβικών χωρών, «κανένας δεν έχει το δικαίωμα να αφαιρέσει τη νομιμότητα από έναν ηγέτη, επειδή κάτι τέτοιο το αποφασίζει ο λαός», είπε.
Παρεμπιπτόντως, σε τηλεοπτική συνέντευξή του ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα προειδοποίησε χθες τη Συρία «για λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων», μετά την επίθεση εναντίον της αμερικανικής διπλωματικής αποστολής στη Δαμασκό: «Ολο και περισσότερο ο πρόεδρος Ασαντ χάνει τη νομιμότητά του απέναντι στο λαό του και έχει χάσει τη μία ευκαιρία μετά την άλλη να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα πραγματικών μεταρρυθμίσεων», είπε.
Στο μεταξύ, στις περιφέρειες αλ-Ταγιάνα και Μπουσάιρα, ανατολικά της πρωτεύουσας της επαρχίας Ντέιρ αλ-Ζορ στην ανατολική Συρία, κοντά στα σύνορα με τη σουνιτική ενδοχώρα του Ιράκ, εκρήξεις βομβών προκάλεσαν ζημιές σε δύο μικρούς αγωγούς φυσικού αερίου. Και στο Τζέμπελ αλ Ζαουία, στη βορειοδυτική επαρχία Ιντλίμπ, τέσσερις άμαχοι σκοτώθηκαν από πυρά των δυνάμεων ασφαλείας, σύμφωνα με πηγές αντικαθεστωτικών.

ΝΤΙΝΑ ΒΑΓΕΝΑ (Πηγές: Associated Press, Reuters, Γαλλικό, ΑΠΕ)

Έρευνα του FBI για υποκλοπές τηλεφωνημάτων από τον όμιλο του Μέρντοχ

Το FBI ξεκίνησε έρευνα στο θέμα των ισχυρισμών για υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων στις ΗΠΑ, εκ μέρους του ομίλου ΜΜΕ του Αυστραλο-αμερικανού μεγιστάνα Ρούπερτ Μέρντοχ.

"
Είμαστε ενήμεροι των ισχυρισμών για διενέργεια υποκλοπών τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και εξετάζουμε αυτoύς τους ισχυρισμούς", δήλωσε στη Νέα Υόρκη, εκπρόσωπος του FBI.
Ο ίδιος διευκρίνισε ότι θα ερευνηθούν οι ισχυρισμοί, ότι "υπεκλάπησαν τα τηλεφωνήματα θυμάτων των τρομοκρατικών ενεργειών", όπως στη Νέα Υόρκη στην περιοχή των Δίδυμων πύργων, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001.
Εν τω μεταξύ ο Ρούπερτ Μέρντοχ και ο γιος του, Τζέιμς συμφώνησαν να καταθέσουν για την υπόθεση ενώπιον επιτροπής Βρετανών βουλευτών.
"Η News Corp. είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ότι μια επιστολή προς τους βουλευτές συντάσσεται τώρα για να τους πληροφορήσει ότι οι κ.κ. Ρούπερτ και Τζέιμς Μέρντοχ θα παραστούν την Τρίτη στη συνεδρίαση της επιτροπής", δήλωσε η εκπρόσωπος του Ομίλου στο Γαλλικό Πρακτορείο.
"Εάν έχουν ίχνος αξιοπιστίας και υπευθυνότητας θα πρέπει να προσέλθουν ενώπιον της επιτροπής και να δώσουν εξηγήσεις" είχε δηλώσει νωρίτερα ο Νικ Κλεγκ, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, στο ραδιόφωνο του BBC.
 

Η Κίνα βάζει “θεμέλια” στο διάστημα

Μέχρι το τέλος του χρόνο θα έχει στείλει το πρώτο από τα μεγάλα δομικά στοιχεία με τα οποία θα χτίσει τον δικό της διαστημικό σταθμό η Κίνα η οποία χάρη στην οικονομική της ανάπτυξη, σκοπεύει να διεκδικήσει την πρωτοκαθεδρία της εξερεύνησης του διαστήματος.

 
Πριν την πρωτοχρονιά θέλει η Κίνα να στείλει το δικό της “θεμέλιο λίθο” στο διάστημα. Ο πύραυλος της θα μεταφέρει σε τροχιά, ένα κομμάτι μεγέθους βαγονιού τρένου, που θα είναι το πρώτο τμήμα  του διαστημικού σταθμού που θα “χτίσει” στο διάστημα.
Τα σχέδια της Κίνας -αν και είναι πολύ πιο πίσω από τις ΗΠΑ σε διαστημική τεχνολογία και εμπειρία- είναι ιδιαίτερα φιλόδοξα. Αν και έγινε η τρίτη χώρα που έστειλε δικό της αστροναύτη στο διάστημα μόλις το 2003, το 2006 έστειλε το δικό της εξερευνητικό σκάφος προς τη Σελήνη και σχεδιάζει να έχει ολοκληρώσει το δικό της διαστημικό σταθμό σε τροχιά ως το 2020. Την ίδια στιγμή ο υπάρχων Διεθνής Διαστημικός Σταθμός αναμένεται να κλείσει, οπότε αν οι ανταγωνιστές της στο διάστημα δεν τον αντικαταστήσουν, η Κίνα θα είναι η μόνη χώρα με μόνιμη ανθρώπινη παρουσία στο διάστημα. Στη συνέχεια σκοπεύει να στείλει αρχικά δικό της “τηλεκατευθυνόμενο” όχημα στο φεγγάρι και αργότερα δικός της αστροναύτη εκεί.
Οι Αμερικανοί είναι ήδη ενοχλημένοι. Αφενός γιατί το κινεζικό διαστημικό πρόγραμμα είναι αποκλειστικά ελεγχόμενο από τον στρατό της χώρας και αφετέρου γιατί από τις πρώτες “αποστολές” του ήταν να καταστρέψουν με πύραυλο που εκτόξευσαν από τη Γη έναν άχρηστο δορυφόρο τους στο διάστημα, πριν από τέσσερα χρόνια, γεγονός που ερμηνεύτηκε σαν σαφής κίνηση στρατιωτικοποίησης του διαστήματος. Οι κινέζοι διπλωμάτες και ερευνητές επαναλαμβάνουν ότι είναι πολύ πίσω από τους Αμερικανούς στο διάστημα και δεν έχουν κακούς σκοπούς αλλά δεν πείθουν.
Και άλλα κράτη έχουν εκφράσει διαστημικές φιλοδοξίες. Η Ρωσία έχει σχεδιάσει την δημιουργία διαστημικού σταθμού στο φεγγάρι από όπου θα ξεκινήσει η αποστολή της στον Άρη, χωρίς να έχει όμως αναφέρει το πότε θα ξεκινήσει. Η Ινδία έχει στείλει μη επανδρωμένο σκάφος σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και ετοιμάζει επανδρωμένη αποστολή για το 2016.
 
Την ίδια στιγμή τα σχέδια της ΝΑΣΑ -που γίνεται 30 χρονών αυτόν τον μήνα-  δεν περιλαμβάνουν προσεληνώσεις αφού ο Ομπάμα δήλωσε “έχουμε πάει εκεί” και έθεσε στόχο την προσεδάφιση αστροναυτών σε αστεροειδή μέχρι το 2025 πριν πάνε στον Άρη, σχέδια όμως που μπήκαν στο ράφι λόγω οικονομικής κρίσης και περικοπών.
Αντίθετα η καλπάζουσα κινεζική οικονομία δίνει στο κινεζικό διαστημικό πρόγραμμα την έξτρα ώθηση ώστε να φτάσει τους Αμερικανούς, που φέτος τερματίζουν και το πρόγραμμα διαστημικών λεωφορείων τους. Στο εξής θα πληρώνουν στους Ρώσους από 56 (φέτος) ως 63 (το 2014) εκατομμύρια δολάρια “ταρίφα” για να μεταφέρουν τους αστροναύτες τους στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με τις κάψουλες “Σογιούζ”, ελπίζοντας στο μεταξύ η ιδιωτική πρωτοβουλία θα τους παρέχει μια φτηνότερη εναλλακτική λύση.
 
Οικονομικό είναι και το κινεζικό άλλοθι αφού όπως ισχυρίζονται οι Κινέζοι αξιωματούχοι τα σπάνια ορυκτά της σελήνης και το “ήλιο-3” θα είναι ιδιαίτερα προσοδοφόρα. Άλλοθι απέναντι στις προειδοποιήσεις που ακούστηκαν στην Αμερικανική γερουσία ότι οι Κινέζοι θα μάθουν στο διάστημα πως να κάνουν τους πυραύλους τους πολύ πιο ακριβείς και στη στρατιωτική χρήση και θα αποκτήσουν και γνώσεις σε τεχνολογία αιχμής που θα κάνει την βιομηχανία τοςυ ανταγωνιστικότερη.
Λόγοι που εξηγούν γιατί η ΝΑΣΑ απέρριψε κάθε κινεζική πρόταση συνεργασίας στο παρελθόν. Όπως δήλωσε πρώην στέλεχος της ΝΑΣΑ Σκοτ Πέις “η κυριαρχία στο διάστημα έχει υψηλή συμβολική αξία για τις ικανότητες ενός έθνους και τεράστια διεθνή επιρροή. Η παρακμή μας στο διάστημα θα σημάνει την παρακμή της Αμερικανικής δύναμης και επιρροής”.
Την ίδια στιγμή ο αναλυτής του Jane's Space Systems Πίτερ Μποντ, εξηγεί ότι οι Kινέζοι εκτός από ισχυρότεροι οικονομικά, δουλεύουν με πενταετή προγράμματα, δίνοντας βάθος στα σχέδια τους και προχωρούν αργά σταθερά και συνέχεια, βελτιώνοντας συνέχεια τις γνώσεις τους, δημιουργόντας την δική τους διαστημική βιομηχανία.  
   

 

Στέιτ Ντιπάρτμεντ: «Πηγή» trafficking η Αλβανία

Η χώρα δεν πληροί ούτε τις ελάχιστες προϋποθέσεις για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων

Η Ελλάδα μέσα στις χώρες «υποδοχής» θυμάτων εκμετάλλευσης
Ως πηγή παράνομης εμπορίας ανδρών, γυναικών και παιδιών που δουλεύουν καταναγκαστικά, ζητιανεύουν και εκδίδονται, χαρακτηρίζει την Αλβανία, έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για το trafficking.
Σύμφωνα με τα ευρήματα της έκθεσης, υπάρχουν δύο ομάδες θυμάτων. Αυτά που υποχρεώνονται σε καταναγκαστική εργασία και αυτά πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης είτε εντός αλβανικών συνόρων είτε σε γειτονικές χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιταλία, η ΠΓΔΜ, το Κόσοβο και άλλες χώρες της Δύσης.

Όπως προκύπτει από την έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τα μισά θύματα ήταν γυναίκες και κορίτσια, τα οποία έπεσαν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Τα παιδιά εξαναγκάστηκαν να ζητιανεύουν ή να δουλεύουν, ενώ οι άνδρες – θύματα, υποχρεώθηκαν επίσης σε διάφορες μορφές καταναγκαστικής εργασίας κυρίως στο γεωργικό κλάδο, στην Ελλάδα και την Ιταλία.

Η διαφθορά στο δικαστικό τομέα της Αλβανίας είναι το βασικό εμπόδιο, σύμφωνα με την έκθεση, το οποίο «μπλοκάρει» την εφαρμογή νόμων για την προστασία των θυμάτων και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων. Όπως εξάλλου αναφέρει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η αλβανική κυβέρνηση, παρά τις προσπάθειες, δεν πληροί ούτε στο ελάχιστο τα διεθνή πρότυπα της εμπορίας ανθρώπων.

Σκοτώθηκαν 20 μέλη της Αλ- Κάιντα σε επίθεση στη Μαυριτανία

Περίπου είκοσι μέλη της Αλ-Κάιντα στο Ισλαμικό Μάγρεμπ (AQMI) έχασαν την ζωή τους στις 6 Ιουλίου κατά την διάρκεια επίθεσης που διεξήγαγαν εναντίον βάσης του στρατού της Μαυριτανίας, στα νοτιοανατολικά της χώρας.

Στρατιωτική πηγή ανέφερε ότι "η αντίδραση του στρατού ήταν ισχυρή και αποτελεσματική". Έτσι περίπου είκοσι από τους επιτιθέμενους έχασαν την ζωή τους, περίπου δώδεκα φυλακίστηκαν ενώ τουλάχιστον τρία οχήματά τους καταστράφηκαν.

Η καταδίωξή τους βρίσκεται σε εξέλιξη με την υποστήριξη της αεροπορίας ενώ τέσσερις στρατιώτες τραυματίστηκαν, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Η κρατική τηλεόραση της Μαυριτανίας μετέδωσε ότι τα "τρομοκρατικά στοιχεία" έχουν καταφύγει προς το Μάλι.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος της AQMI, δήλωσε ότι "25 οχήματα συμμετείχαν στην επιχείρηση", η οποία ήταν καλά προετοιμασμένη και διεξήχθη με ανώτερους ηγέτες των μουτζαχεντίν.

Για σχέδιο δημιουργίας μεγάλης Αλβανίας προειδοποίησε ο πρόεδρος της Σερβίας Τάντιτς

Ο Πρόεδρος της Σερβίας Μπόρις Τάντιτς αναγνώρισε το «σχέδιο δημιουργίας μεγάλης Αλβανίας” ως πολιτική πραγματικότητα» και προειδοποίησε πως αν δεν βρεθεί λύση τα Βαλκάνια ίσως μετατραπούν σε πυριτιδαποθήκη.
«Είμαι κατά της δημιουργίας μεγάλων εθνικών κρατών στα Βαλκάνια, επειδή αυτό παράγει απρόβλεπτα αποτελέσματα, αλλά η Σερβία ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες έχει λύση, αν κάποιος στη διεθνή κοινότητα τηρεί ευνοϊκή στάση στη δημιουργία μιας μεγάλης Αλβανίας», τόνισε ο κ. Τάντιτς, μιλώντας σε εκπομπή του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού σταθμού της Σερβίας.

Ο πρόεδρος της Σερβίας, Μπόρις Τάντιτς αναγνώρισε το σχέδιο δημιουργίας μεγάλης Αλβανίας ως μια πολιτική πραγματικότητα και συνέχισε λέγοντας ότι η Σερβία πρέπει να είναι έτοιμη για κάθε σενάριο, όσον αφορά την επίλυση του προβλήματος του Κοσόβου.

«Η Σερβία δεν έχει συμφέρον να «παγώσει» το πρόβλημα, αλλά περισσότερο να το επιλύσει σε συνεργασία με τις μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις και τις γειτονικές χώρες και πιστεύω ότι η λύση μπορεί να εξευρεθεί», σημείωσε, προειδοποιώντας ότι σε άλλη περίπτωση το πρόβλημα μπορεί να μετατρέψει τα Βαλκάνια σε πυριτιδαποθήκη.

«Αν προσεγγίζουμε τα ζητήματα αυτά με παραδοσιακό τρόπο αγκιστρωμένοι στις θέσεις μας, θα έχουμε την ευθύνη για τις μελλοντικές γενιές, καθώς δημιουργούμε την πιθανότητα να ξεσπάσει ξανά σύγκρουση», εξήγησε ο κ. Τάντιτς και τόνισε ότι αν και δεν θέλει να σχολιάσει τις πιθανές λύσεις, η διχοτόμηση του Κοσόβου είναι επίσης θεμιτή προσέγγιση.

Ο κ. Τάντιτς εξέφρασε όμως την πεποίθηση ότι μία αλλαγή συνόρων αποτελεί παράγοντα αστάθειας και τόνισε ότι η μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου είναι επίσης μία προσπάθεια αλλαγής των συνόρων.

Όπως υπογράμμισε η Σερβία δεν έχει μυστική πολιτική και εύχεται να διευθετήσει το πρόβλημα πριν από την ένταξή της στην ΕΕ, καθώς αντιλαμβάνεται ότι κανένας δεν θα ήθελε να φέρει μία ακόμη "παγωμένη σύγκρουση" στην Ε.Ε. Η Σερβία θέλει να είναι παράγοντας σταθερότητας στην περιοχή και στην Ευρώπη και όχι ηγεμόνας, αν και για πολιτικούς λόγους ορισμένες γειτονικές χώρες επιθυμούν να την παρουσιάζουν κατ’ αυτό τον τρόπο, είπε ο κ. Τάντιτς.

Εντεκα ενεργά πετρελαϊκά κοιτάσματα στη Δυτική Ελλάδα

Εντεκα ενεργά πετρελαϊκά κοιτάσματα, που εντοπίζονται κυρίως στις αλπικές λεκάνες στη Δυτική Ελλάδα και στα ανοιχτά της Θράκης, συγκεντρώνουν σοβαρές πιθανότητες να κρύβουν σημαντικές ποσότητες υδρογονανθράκων.

Η επιβεβαίωση μπορεί να έρθει μόνο από την προσέλκυση μεγάλων εταιρειών έρευνας, η οποία ωστόσο φαντάζει δύσκολη έως ακατόρθωτη με βάση το σημερινό προβληματικό θεσμικό πλαίσιο, τη γραφειοκρατία, αλλά και την πολυετή απουσία της χώρας μας από τα διεθνή δρώμενα της αγοράς υδρογονανθράκων.

Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα που προέκυψε από τις εργασίες ημερίδας που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη το Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας του ΤΕΕ με θέμα τις αλήθειες και τους μύθους για το ελληνικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

"Αλάσκες"
"Αλάσκες στην Ελλάδα δεν υπάρχουν", τόνισε χαρακτηριστικά ο τεχνικός σύμβουλος της Ενεργειακής Αιγαίου Α.Ε., Κ. Νικολάου, σημειώνοντας ωστόσο πως το ενδιαφέρον είναι υπαρκτό και προβλέποντας πως το Δημόσιο θα εκπλαγεί από την ανταπόκριση των εταιρειών αν "ανοίξει" σωστά, με διαφάνεια και ίσους όρους τις περιοχές.

"Ανενεργή περιοχή" στην έρευνα πετρελαίου χαρακτήρισε την Ελλάδα ο διευθυντής Ερευνας και Παραγωγής Υδρογονανθράκων του ομίλου των Ελληνικών Πετρελαίων Ι. Γρηγορίου. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα κατατάσσεται 75η μεταξύ 115 χωρών από άποψη ανάλογων δραστηριοτήτων. "Υπάρχουν γεωλογικοί πετρελαιοπιθανοί στόχοι, σε βάθος μεγαλύτερο των 4.000 μέτρων, που δεν έχουν ερευνηθεί έως σήμερα καθώς και σε βάθη νερού άνω των 500 μέτρων, ενώ μηδενική είναι η έρευνα για φυσικό αέριο και shale gas", είπε.

ETHNOS

Ο στρατηγός Πετρέους νέος διευθυντής της CIA

Η Επιτροπή Αντικατασκοπείας της Γερουσίας ψήφισε ομόφωνα υπέρ του διορισμού του στρατηγού Ντέιβιντ Πετρέους στη θέση του νέου διευθυντή της CIA.
Τον στρατηγό Πετρέους, διοικητή των αμερικανικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν ψήφισε ομόφωνα η Επιτροπή Αντικατασκοπείας της Γερουσίας για τη θέση του νέου διευθυντή της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) στέλνοντας την απόφαση για τελική ψήφιση στην ολομέλεια του Σώματος.
Ο 58χρονος Πετρέους, διορίστηκε από τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα στη θέση του Λίον Πανέτα, ο οποίος ανέλαβε το υπουργείο Άμυνας αντικαθιστώντας τον Ρόμπερτ Γκέιτς. Η Γερουσία αναμένεται να ψηφίσει υπέρ του διορισμού του Πετρέους αργότερα εντός της εβδομάδας. Αν επικυρωθεί ο διορισμός του, θα αναλάβει καθήκοντα τον Σεπτέμβριο και όπως δήλωσε δεν θα πάρει μαζί του στη νέα του θέση τους στρατιωτικούς συνεργάτες του.

Ρόμπερτ Γκέιτς κατά του ΝΑΤΟ: Οι ΗΠΑ σηκώνουν το βάρος μαζί με λίγες χώρες όπως η Ελλάδα

Του ΘΟΔΩΡΗ Γ. ΚΑΝΕΛΛΟΥ

«Θολό, αν όχι ζοφερό» βλέπει ο Αμερικανός υπουργός Αμυνας το μέλλον του ΝΑΤΟ, το οποίο επισημαίνει ότι δεν έχει επιτύχει σε πολλούς από τους στόχους του, κυρίως επειδή οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι λόγω έλλειψης κονδυλίων και πολιτικής βούλησης αφήνουν την Αμερική να βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά, επιβαρύνοντάς τη και οικονομικά και στρατιωτικά, με εξαίρεση λίγες χώρες, όπως η Ελλάδα, που αφιερώνουν το συμπεφωνημένο 2% του ΑΕΠ σε αμυντικές δαπάνες.
Απαλλαγμένος από όποιες δεσμεύσεις και κυρίως από το να μην προκαλεί δυσαρέσκειες, καθώς στο τέλος του μήνα εγκαταλείπει το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας, ο Ρόμπερτ Γκέιτς δεν μάσησε τα λόγια του στην τελική του ομιλία ως αρχηγός του αμερικανικού Πενταγώνου σε δεξαμενή σκέψης στις Βρυξέλλες. Δήλωσε ότι οι επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ σε Αφγανιστάν και Λιβύη έχουν αποκαλύψει σημαντικότατα μειονεκτήματα στις στρατιωτικές δυνατότητες και την πολιτική βούληση των συμμάχων. Παρά το ότι η Συμμαχία διαθέτει θεωρητικώς 2.000.000 άνδρες στις ένοπλες δυνάμεις, πάλεψε σκληρά για να συγκεντρώσει 25.000-45.000 στο Αφγανιστάν, όχι μόνο σε μάχιμες δυνάμεις, αλλά σε αεροπλάνα, ελικόπτερα, πληροφορίες, μεταγωγικά αεροσκάφη, ακόμα και στη συντήρηση του εξοπλισμού, δήλωσε ο Αμερικανός. Τόνισε ιδιαίτερα ότι η τάση των Ευρωπαίων να κόβουν χρήματα και η έλλειψη πολιτικής βούλησης που επιδεικνύουν μπορεί να φέρει πολύ κοντά το τέλος της αμερικανικής υποστήριξης.

«Η ωμή πραγματικότητα είναι ότι θα μειωθούν η όρεξη και η υπομονή στο αμερικανικό Κογκρέσο να ξοδεύει πολύτιμα κονδύλια για λογαριασμό χωρών που προφανώς δεν θέλουν να αφιερώσουν τους απαραίτητους πόρους ή να κάνουν τις απαραίτητες αλλαγές ώστε να είναι σοβαροί και ικανοί εταίροι όσον αφορά τη δική τους άμυνα», δήλωσε ο Γκέιτς. Δεν έκρυψε δε τη δυσαρέσκειά του για τη γραφειοκρατία στη Συμμαχία και τους περιορισμούς που θέτουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις στη στρατιωτική συμμετοχή τους στον πόλεμο του Αφγανιστάν και δεν στρογγύλεψε καθόλου τις φράσεις του, όταν είπε ότι οι επιχειρήσεις και στη Λιβύη και στο Αφγανιστάν καταδεικνύουν τις αδυναμίες και τις αποτυχίες της Συμμαχίας.

Κατηγόρησε τους Συμμάχους που «πρόθυμα αφήνουν τους Αμερικανούς φορολογούμενους να σηκώνουν το όλο και μεγαλύτερο βάρος της ασφάλειας, το οποίο διογκώνεται από τις περικοπές στους ευρωπαϊκούς αμυντικούς προϋπολογισμούς». Ολα αυτά, καθώς και στις ΗΠΑ περικόπτονται οι προϋπολογισμοί και ο πρόεδρος Ομπάμα καλείται να αντιμετωπίσει έλλειμμα 1,4 τρισεκατομμυρίου δολαρίων. Ο Γκέιτς φέρεται να ζήτησε από Ισπανία, Τουρκία και Ολλανδία να αναλάβουν επιθετικές πτήσεις στη Λιβύη και από Γερμανία και Ολλανδία, που δεν συμμετέχουν, να βρουν τρόπους για να βοηθήσουν τη Συμμαχία. Ο απερχόμενος υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ δήλωσε ότι από τα 28 κράτη της Συμμαχίας, μόνον ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Ελλάδα και Αλβανία ξοδεύουν το συμπεφωνημένο 2% του ΑΕΠ στην άμυνα.

(Πηγές: Ασοσιέιτεντ Ρόιτερς, Γαλλικό)

Πράσινο φως από τη Βρετανία για αποστολή μαχητικών ελικοπτέρων στη Λιβύη

Την αποστολή μαχητικών ελικοπτέρων τύπου Απάτσι στη Λιβύη, στις επιχειρήσεις των ΝΑΤΟικών δυνάμεων, ενέκρινε την Πέμπτη η Βρετανία.

Ήδη, από τη Δευτέρα, ο Γάλλος υπουργός Άμυνας Ζεράρ Λονγκέ είχε δηλώσει ότι η Βρετανία θα μπορούσε μαζί με τη Γαλλία να στείλουν μαχητικά ελικόπτερα σε επιχειρήσεις πάνω από το Λιβυκό έδαφος, στο πλαίσιο της εμπλοκής του ΝΑΤΟ στην περιοχή.

Η σημερινή εξέλιξη, σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, φέρνει πιο κοντά την εμπλοκή της Συμμαχίας σε χερσαίες επιχειρήσεις κατά των στρατευμάτων του καθεστώτος του Καντάφι.

ΕΝΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΣΦΥΡΟΚΟΠΑ, ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΑΝΤΑΦΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΕΓΓΡΑΦΩΣ...

«Κατάπαυση» υπό ΟΗΕ
Της ΝΤΙΝΑΣ ΒΑΓΕΝΑ Με τον συνταγματάρχη Μουαμάρ Καντάφι κυριολεκτικά άφαντο από το τηλεοπτικό προσκήνιο τις τελευταίες μέρες, το καθεστώς στη Λιβύη αναζητεί εμφανώς εναλλακτικές, προτείνοντας σχέδια κατάπαυσης του πυρός στη Δύση, ενώ οι φιλοκανταφικοί βομβάρδιζαν χθες ξανά με όλμους τη Μισράτα και τα ΝΑΤΟϊκά αεροσκάφη εξακολουθούσαν τους βομβαρδισμούς.
Η Ισπανία, χώρα εμπλεκόμενη επίσης στις ΝΑΤΟϊκές επιχειρήσεις στη Λιβύη, επιβεβαίωσε χθες πρώτη ότι έλαβε έγγραφη πρόταση από τον Λίβυο πρωθυπουργό Αλ Μπαγκντάντι αλ Μαχμούντι. Λίγο πριν, τα διεθνή ΜΜΕ αναπαρήγαγαν αποκλειστικό δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας «The Independent», όπου ανέφερε πως ο Μαχμούντι είχε στείλει επιστολές σε ξένες κυβερνήσεις προτείνοντας κατάπαυση του πυρός υπό την επίβλεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και της Αφρικανικής Ενωσης. Ανέφερε επίσης ότι ο Λίβυος πρωθυπουργός ζητεί άνευ όρων συνομιλίες με την αντιπολίτευση, αμνηστία για αμφότερες τις εμπλεκόμενες στη σύγκρουση πλευρές και σύνταξη νέου Συντάγματος, χωρίς ωστόσο μνεία στον μελλοντικό ρόλο του Καντάφι.

Από την Ντοβίλ, στο περιθώριο της συνόδου της G8, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί είπε χθες ότι ενδεχομένως ο Καντάφι διατηρεί ακόμα την επιλογή να παραμείνει στη Λιβύη, αλλά θα πρέπει να παραιτηθεί και να ξανακλείσει στους στρατώνες τους τις καθεστωτικές δυνάμεις: «Οταν λέμε πως πρέπει να φύγει, εννοούμε ότι πρέπει να φύγει από την εξουσία και όσο συντομότερα το πράξει τόσο μεγαλύτερα περιθώρια επιλογής έχει», είπε.

Αργότερα, έγινε γνωστή η αυτομόληση του πρεσβευτή της Λιβύης στην Ευρωπαϊκή Ενωση Χαντέιμπα Αλχάντι, μαζί με το λοιπό προσωπικό της διπλωματικής αποστολής.

Δισεκατομμύρια...

Χθες επίσης, η βρετανική μη κυβερνητική οργάνωση Global Witness αποκάλυψε «εσωτερικής χρήσης» απόρρητη έκθεση για την Επενδυτική Αρχή της Λιβύης με ημερομηνία 30 Ιουνίου 2010, απ' όπου προκύπτει ότι μερικά από τα μεγαλύτερα και γνωστότερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και επενδυτικές τράπεζες παγκοσμίως είχαν στη διάθεσή τους δισεκατομμύρια κρατικών κεφαλαίων της Λιβύης. Ανάμεσά τους οι HSBC, Goldman Sachs, J.Ρ. Morgan Chase, Royal Bank of Scotland, Societe Generale και Nomura. Πολλά από τα εν λόγω κεφάλαια δεσμεύτηκαν από τις διεθνείς κυρώσεις εναντίον του λιβυκού καθεστώτος τον περασμένο Φεβρουάριο. Ωστόσο, η Global Witness ζητεί από τις ρυθμιστικές αρχές να ερευνήσουν εάν μέρος των κεφαλαίων κατευθύνθηκε σε προσωπικούς λογαριασμούς του Καντάφι.

(Πηγές: Reuters, Γαλλικό, ΑΠΕ, BBC, independent.co.uk, globalwitness.org)