ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΟΖ .

|του Μιχάλη Ηλιάδη *

Το καλοκαίρι δόθηκε στην δημοσιότητα η έκθεση του Αμερικανικού Ιδρύματος Stratfor για την Ελλάδα, η οποία την υποβαθμίζει παντοιοτρόπως, περιγράφοντάς την σαν μια χώρα που δεν έχει τα μέσα να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Η έκθεση προβάλλει την γεωπολιτική απαξίωση της Ελλάδας&έχει στόχο την ψυχολογία των Ελλήνων, δοθείσης και της αρνητικής οικονομικής συγκυρίας. Στοχεύει δηλαδή στο να διευκολύνει την Ελληνική υποταγή στα Αμερικάνικα σχέδια για την περιοχή μας, μιας και γνωρίζουν πολύ καλά οι γράφοντες, σε αντίθεση με όσα δημοσιεύουν, την τεράστια γεωπολιτική σημασία της χώρας μας.


Οι προκλητικές ενέργειες του Τούρκικου σκάφους «Piri Reis» στο Αιγαίο τον Ιούλιο, το οποίο διεξήγαγε υποθαλάσσιες έρευνες για υδρογονάνθρακες, βρίσκουν την αιτιολογία τους στις δηλώσεις του ειδικού απεσταλμένου του State Department κ. Morningstar, στις αρχές του Αυγούστου : «Μπορώ να φανταστώ στο Αιγαίο ή σε κάποια άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, όπου το οικονομικό όφελος είναι και για τις δύο χώρες τόσο μεγάλο που τις συμφέρει να καταλήξουν σε μια επιχειρηματική λύση, ακόμα κι αν δεν συμφωνούν στα συγκεκριμένα σύνορα». Δηλαδή οι Τούρκοι δεν συμφωνούν στα σύνορά μας τα κατοχυρωμένα από διεθνείς συνθήκες εδώ και δεκαετίες.

Τι άλλην χρείαν έχομεν αποδείξεων;

Να για ποια σχέδια τους μας προετοιμάζουν οι μεγάλοι μας σύμμαχοι, αφού πρώτα φροντίζουν να μας εξοντώσουν ψυχολογικά αλλά και οικονομικά, με την αποικιακού χαρακτήρα σύμβαση – μνημόνιο που υπογράψαμε.

Ας δούμε όμως κάποιους άξονες στους οποίους θα πρέπει να στηριχθεί η εξωτερική μας πολιτική, ώστε να εκμεταλλευτεί η χώρα μας την τεράστια γεωπολιτική της σημασία και να βρει τον πρωτεύοντα ρόλο που της αρμόζει στην ευρύτερη περιοχή.

Μια πολύ σημαντική ενέργεια είναι να ενεργοποιήσει η Ελλάδα το δικαίωμα της για την δημιουργία Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Η έννοια της ΑΟΖ θεσπίστηκε στην σύμβαση του ΟΗΕ για το δίκαιο της θάλασσας, η οποία υπεγράφη το 1982 και τέθηκε σε ισχύ το 1994, ενώ έχει επικυρωθεί από περίπου 160 χώρες, μεταξύ των οποίων και οι ΗΠΑ. Η ΑΟΖ, την οποία σημειωτέον δικαιούνται και τα νησιά, είναι μια περιοχή πλάτους έως 200 ν.μ. εντός της οποίας, το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα, σχετικά με την εξερεύνηση και εκμετάλλευση φυσικών πηγών, ζώντων ή μη, του βυθού και υπεδάφους της θάλασσας, ακόμα και των ρευμάτων, των υπερκείμενων της θαλάσσης ανέμων. Εάν δε, υπάρχει σε κοντινότερη απόσταση ακτή άλλου κράτους, τότε χρησιμοποιείται η μέθοδος «μέσης χάραξης» για τον προσδιορισμό της ΑΟΖ.

Η Κύπρος από το 2004 έχει ενεργοποιήσει το δικαίωμα της για την δημιουργία ΑΟΖ. Η αντίστοιχη ενέργεια από Ελληνικής πλευράς αυτόματα θέτει υπό Ελληνοκυπριακό έλεγχο μια τεράστια θαλάσσια περιοχή, ενώ αντίστοιχα περιορίζεται αισθητά η Τουρκία. Αυτό είναι κάτι εξαιρετικά αρνητικό για την γείτονα. Η χώρα αυτή αφ’ ενός δεν έχει κυρώσει την ανωτέρω σύμβαση του ΟΗΕ, αφ’ ετέρου αιτείται την ένταξή της στην Ε.Ε., η οποία έχει υπογράψει την σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας, η οποία προφανώς δεσμεύει τα κράτη που είναι μέλη της ή προτίθενται να γίνουν. Έτσι νομικά στριμωγμένη η Τουρκία , χρησιμοποιεί ακόμη και στρατιωτικές απειλές ως μέσο πίεσης και εκφοβισμού της Ελλάδος ώστε να μην καθορίσει ΑΟΖ.

Η Ελλάδα πρέπει να ενεργοποιήσει άμεσα το δικαίωμα της για την δημιουργία ΑΟΖ, η έννοια της οποίας ουσιαστικά επικάλυπτει και την έννοια της υφαλοκρηπίδας, σε συνεννόηση με τις γειτονικές χώρες. Στις 14/07 εκπρόσωπος του Ελληνικού ΥΠΕΞ δήλωσε ότι η Ελλάδα σκοπεύει να το κάνει.

Ελπίζουμε να μην είναι κινήσεις εντυπωσιασμού, διότι όσο καθυστερούμε υποκύπτοντας στον ψυχολογικό εκβιασμό της Τουρκίας, δίνουμε ουσιαστικά εικόνα αδυναμίας στους γείτονές μας αλλά και την διεθνή κοινότητα.

Μια επίσης πολύ σημαντική ενέργεια είναι η αλλαγή της γενικότερης στάσης της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, της χώρας η οποία μας δημιουργεί συνεχώς προβλήματα στο Αιγαίο, τη Θράκη και βεβαίως την Κύπρο καταστρατηγώντας θεμελιώδεις κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αναφέρω συνοπτικά :

Στην Θράκη η Τουρκία – έχοντας σαν μακροπρόθεσμο στόχο την ανεξαρτηρτοποίηση της περιοχής – επιχειρεί την περιχαράκωση της μειονότητας σε όλους τους τομείς συμπεριλαμβανομένης και της εκπαίδευσης. Με τον τρόπο αυτό θέλει να ελέγχει απόλυτα μέσω του Τουρκικού Προξενείου – κατεξοχήν άντρου ανθελληνικής προπαγάνδας – και των ψευδομουφτήδων, τους Τουρκογενείς μουσουλμάνους. Δεν κρύβονται όμως οι προθέσεις και οι ενέργειες της για έλεγχο και των Ελλήνων Μουσουλμάνων Πομάκων και Ρομά τους οποίους οι απαράδεκτοι πολιτικοί μας σπρώχνουν στην αγκαλιά του Τουρκικού Προξενείου, με διάφορους τρόπους στο βωμό – μόνον άραγε; –των ψήφων. Η περιπέτεια της Ελληνίδας δασκάλας Χαράς Νικοπούλου κατά την περίοδο που εργαζόταν στο Μέγα Δέρειο και τελικά ο διωγμός της από εκεί, δείχνουν ξεκάθαρα πως αντιλαμβάνονται τα πράγματα, τόσο οι Έλληνες πολιτικοί όσο και το Τουρκικό Προξενείο.

Στο Αιγαίο γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες αμφισβήτησης Ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων μέσω συνεχών προκλήσεων, παραβιάσεων ακόμη και υπερπτήσεων υπεράνω κατοικημένων Ελληνικών νησιών από Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, ακόμη και κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στη χώρα μας του Τούρκου πρωθυπουργού, ο οποίος σημειωτέων ζήτησε να κατανοήσουμε (!!!) την απόφαση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης να μας απειλεί με casus belli (αιτία πολέμου) σε περίπτωση που επεκτείνουμε – όπως δικαιούμαστε – τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ν. μ.

Στην Κύπρο συνεχίζεται το πρόβλημα εισβολής και κατοχής του 37% μιας ανεξάρτητης χώρας μέλους της Ε.Ε. από τις ορδές του Αττίλα. Μετά το όχι στο ελεεινό σχέδιο Ανάν που ψήφισαν οι Ελληνοκύπριοι το 2004 με πρωτεργάτη τον αείμνηστο και ίσως τελευταίο Έλληνα ηγέτη Τ. Παπαδόπουλο, οι Τούρκοι επιδιώκουν, με μηδαμινές έως ανύπαρκτες υποχωρήσεις να επιβάλλουν τις θέσεις τους, σε αγαστή συνεργασία με τον ξένο παράγοντα. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος επιβάλλεται η αλλαγή της πολιτικής που χρόνια ακολουθούμε έναντι της Τουρκίας διότι, κανένα απολύτως πρόβλημα δεν λύθηκε, όπως ματαίως περιμέναμε, κατά την διάρκεια της ευρωπαϊκής πορείας της γείτονος, την οποία πάσει δυνάμει στηρίξαμε. Η φημολογία για το άνοιγμα της σχολής της Χάλκης ή η άδεια λειτουργίας για μια ημέρα τον χρόνο της Μονής της Παναγίας Σουμελά, ουσιαστικά, αποτελούν μονάχα αφορμές για συνεχώς νέες τουρκικές διεκδικήσεις. Η μέχρι τώρα πολιτική μας, μας εγκλωβίζει στο άρμα των ΗΠΑ, χωρίς αυτή η τυφλή μας υποταγή να έχει ωφελήσει τη χώρα μας. Ας θυμηθούμε τη χούντα, για την οποία εζήτησε συγνώμη ο Κλίντον, τον Αττίλα στην Κύπρο, την αμέριστη συμπαράσταση στον αλυτρωτισμό των Σκοπιανών και Αλβανών, την στήριξη των τουρκικών αμφισβητήσεων στο καθεστώς του Αιγαίου, για να μείνουμε στα πλέον πρόσφατα.

Η πολιτική μας έναντι των ΗΠΑ πρέπει να γίνει διεκδικητική και πιο ανεξάρτητη. Η Ελλάδα οφείλει να βρει εταίρους – συμπεριλαμβανομένου του Αραβικού κόσμου και του Ισραήλ – στην ευρύτερη περιοχή και να ακολουθεί μια προσεκτική πολιτική προσέγγισης και συμμαχιών με στόχο, τόσο την προάσπιση των κυριαρχικών του δικαιωμάτων, όσο και την οικονομική και γεωστρατηγική της αναβάθμιση, δηλαδή την υπεράσπιση των εθνικών της συμφερόντων συνολικά.

Στο πλαίσιο αυτό είναι απαραίτητη :

α) Η στενότερη συνεργασία με την Γαλλία, τόσο στο διπλωματικό και οικονομικό επίπεδο, όσο και στο στρατιωτικό, με σύναψη νέας αμυντικής συνεργασίας.

β) Η ουσιαστική αναβάθμιση των σχέσεων με την Ρωσία, την μεγάλη ομόδοξη χώρα, με την οποία πολλές χώρες της Ε.Ε. με προεξέχουσα την Γερμανία, έχουν στρατηγικές εμπορικές σχέσεις. Η Ρωσική πλευρά έκανε και κάνει ανοίγματα προς την Ελλάδα με στόχο ποικίλα δικά της οφέλη. Κάποια όμως από αυτά, δίνουν τεράστιες δυνατότητες οικονομικής ανάπτυξης και γεωπολιτικής αναβάθμισης της χώρας μας, προσφέροντας συγχρόνως εξασφάλιση των συνόρων μας. Δυστυχώς, ο Ρώσος υπουργός ενέργειας δήλωσε στις αρχές του καλοκαιριού ότι : «… ο αγωγός Μπουργκάς Αλεξανδρούπολης έχει ουσιαστικά σταματήσει να εξελίσσεται ως πρόγραμμα.». Πρόσφατα υπεβλήθη στην Ελλάδα ρωσικό αίτημα παραχώρησης αγκυροβολίου – ναυτικής βάσης στο Αιγαίο, έναντι σημαντικού οικονομικού τιμήματος. Είναι μεγάλη ευκαιρία για την Ελλάδα και ευχόμαστε η κυβέρνηση να την αξιοποιήσει, δείχνοντας συγχρόνως στους επικριτές της, ότι προασπίζεται τα εθνικά μας συμφέροντα και δεν είναι απλά ένα υπάκουο πιόνι στη διεθνή σκακιέρα.

Υπάρχουν επιπλέον κινήσεις εθνικής στρατηγικής που συμβάλλουν στην ισχυροποίηση της χώρας μας μεταξύ των οποίων είναι :

α) Αξιοποίηση των δυνατοτήτων που μας δίνει η συμμετοχή μας στους διεθνείς οργανισμούς (Ε.Ε., ΝΑΤΟ, ΟΗΕ κ.α.). Για παράδειγμα, σύμφωνα με το Σύμφωνο για την Μετανάστευση και το Άσυλο (10/2008) η ευρωπαϊκή δύναμη FRONTEX οφείλει να επιτηρεί τα σύνορα της Ελλάδος σαν ευρωπαϊκά σύνορα εμποδίζοντας την λαθρομετανάστευση.

β) Επιστροφή στο ενεργοποιημένο, ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας – Κύπρου.

γ) Ουσιαστική ανάπτυξη των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και χορήγηση ισχυρών κινήτρων ώστε να αποτραπεί η εγκατάλειψή τους από τους κατοίκους τους. (Φαρμακονήσι, Αγαθονήσι, Φούρνοι κ.α.)

δ) Αξιοποίηση των μεγάλων δυνατοτήτων του απόδημου Ελληνισμού με συγκεκριμένο σχέδιο και οργάνωση – μακριά φυσικά από τον κομματικό εναγκαλισμό – τόσο στον τομέα της προώθησης των Εθνικών μας θεμάτων, όσο και σε άλλους όπως των επενδύσεων ή των εξαγωγών.

ε) Ουσιαστική αναβάθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων (Ε.Δ.) της χώρας. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο όταν απεμπλακούν οι Ε.Δ. – αλλά και όλα τα Σώματα Ασφαλείας – από τις διαλυτικές πολιτικές παρεμβάσεις που συσσώρευσαν μύρια δεινά. Να αναφέρουμε τις αναξιοκρατικές προαγωγές ημετέρων, την αποψίλωση των μονάδων στα σύνορα, την αδικαιολόγητη και υπερβολική μείωση της στρατιωτικής θητείας, την πολλάκις άχρηστη και πάντα υπερκοστολογημένη προμήθεια υλικού και τόσα άλλα.

Απαιτείται ανύψωση του ηθικού των Ε.Δ. αλλά και ουσιαστική ενίσχυση τους, με την κατάλληλη εκπαίδευση, αλλά και με σύγχρονα οπλικά συστήματα . Η Εθνική μας υπόσταση άλλωστε είναι για όλους τους Έλληνες υπεράνω της όποιας «οικονομικής» κρίσης και η αποτρεπτική ικανότητα των Ε.Δ. είναι στους βασικούς συντελεστές διασφάλισής της.



* Ο Μιχάλης Ηλιάδης είναι υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων και μέλος της Κ.Ε. της πολιτικής παράταξης «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» - ΠΗΓΗ: ΑΝΤΙΒΑΡΟ

Γνώριζαν οι ΗΠΑ για την αεροπορική άσκηση Τουρκίας - Κίνας

Η Ουάσιγκτον είχε ενημερωθεί από την Άγκυρα πριν την έναρξη της κοινής αεροπορικής άσκησης μεταξύ της τουρκικής και της κινεζικής αεροπορίας που διεξήχθη τον προηγούμενο μήνα, σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας "Hurriyet". Κατά το δημοσίευμα, άλλωστε, οι Αμερικανοί "συμβούλεψαν" την Τουρκία να μην χρησιμοποιήσει σε αυτήν μαχητικά αεροσκάφη F-16. Πράγμα που έπραξε η τουρκική αεροπορία...
Οι Κινέζοι συμμετείχαν με τέσσερα Su-27 τα οποία κατέφθασαν στο Ικόνιο έπειτα από στάση στο Ιράν. Το τελευταίο πραγματοποιήθηκε για να ανεφοδιαστούν, μιας και τα αεροσκάφη δεν διαθέτουν δυνατότητα λήψης καυσίμου εν πτήση και η εμβέλειά τους περιορίζεται στα 3.500 km (στο ζήτημα είχαμε αναφερθεί πάλι σε πρόσφατη ανάρτηση).
Η διμερής συνεκπαίδευση των δύο αεροποριών ήταν η δεύτερη για την κινεζική στο εξωτερικό το Σεπτέμβριο. Είχε προηγηθεί η "Peace Mission", όπου κινεζικά βομβαρδιστικά και μαχητικά J-10 "έδρασαν" στην Κεντρική Ασία με τη χρήση αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού.

ΣΚΑΦΟΣ ΥΠΟΚΛΟΠΩΝ ΕΒΓΑΛΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Οι Τουρκικές Προκλήσεις και η Ελληνική Απάντηση

Λ.Σ. Μπλαβέρη

Η πρόσφατη "προτροπή" (ή "ερμηνεία" ή "διαπίστωση", όπως θέλετε πάρτε το), του τούρκου πρωθυπουργού ρετζέπ ταγίπ ερντογάν, σε ομιλία του σε διεθνές φόρουμ, ότι για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας φταίει τάχα η προσπάθεια της χώρας μας να ανταγωνισθεί την δική του χώρα σε επίπεδο εξοπλισμών, πέραν του γεγονότος ότι με οποιονδήποτε τρόπο και αν την δούμε, αποτελεί σαφή και άκομψη επέμβαση στα εσωτερικά μιας γειτονικής του χώρας, υποτίθεται φίλης και συμμάχου, είναι και ασύστολα αναληθής.

Και αυτό γιατί διαχρονικά, τουλάχιστον απο την δεκαετία του '70 και μετά, έχει αποδειχθεί ότι οι Ελληνικές ΕΔ με τα οπλικά συστήματα που έχουν επιλέξει και τις αγορές που έχουν πραγματοποιήσει, αποδεικνύουν περίτρανα ότι αυτές έγιναν με βάση και γνώμονα την απειλή που αντιπροσώπευε για την χώρα μας η Τουρκία. Τα παραδείγματα άπειρα:

- Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο

- Στρατιά του Αιγαίου

- Μεγαλύτερο Στόλο Αποβατικών Σκαφών στο ΝΑΤΟ

- Casus Belli

- Γκρίζες Ζώνες

- "Μοίρασμα" του Αιγαίου

- Έρευνες για πετρέλαια και έξοδοι "ερευνητικών" σκαφών στο Αιγαίο, κλπ

Σε όλες αυτές τις βασικές τουρκικές προκλήσεις, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να ψάχνει πάντα να επιλέγει τα κύρια οπλικά συστήματα εκείνα που, αν και λιγότερα αριθμητικά, θα της εξασφαλίσουν τακτικά εν' πρώτοις πλεονεκτήματα, ώστε να επιτύχει τελικά και το επιδιωκόμενο στρατηγικό αποτέλεσμα.

Και το αστείο της υπόθεσης, είναι ότι οι τούρκοι πραγματοποιούν τις αγορές τους με βάση αυτά που έχουν επιλέξει οι Έλληνες, "δοκιμασμένη" επιλογή, αλλά σε μεγαλύτερους αριθμούς, ή στην αρχική "Ελληνική επιλογή", προσθέτουν την δική τους "πλατφόρμα" που αρχικά τουλάχιστον είναι αποτυχημένος πειραματισμός για να ακολουθήσει και δεύτερη παρτίδα, διορθωμένη. Παραδείγματα και εδώ πάμπολλα. Ας σταχυολογήσουμε μερικά.

1. Επι δικτατορίας, πρώτο το ΠΝ επιλέγει το καλύτερο υποβρύχιο στην εποχή του, το γερμανικό Τύπου "209", και το 1974 έχει ήδη δύο απο αυτά πλήρως επιχειρησιακά, όντας το πρώτο πολεμικό ναυτικό παγκοσμίως που προμηθεύτηκε τον συγκεκριμένο τύπο. Η Τουρκία ακολούθησε με το δικό της προβληματικό πρόγραμμα. Την ίδια εποχή, πάλι το ΠΝ, διαβλέπει το μέλλον των κατευθυνόμενων βλημάτων επιφανείας - επιφανείας που εκτοξεύονται απο μικρά σε μέγεθος σκάφη, κατάλληλα για "κλειστές" θάλασσες όπως είναι το Αιγαίο, και παραγγέλνει στην Γαλλία τις πρώτες πυραυλακάτους τύπου Combattante II, που αποτέλεσαν το σημείο καμπής στο Αιγαίο. Και εδώ η Τουρκία ακολούθησε.

2. Ο στρατός ξηράς επιλέγει τότε το γαλλικό άρμα μάχης ΑΜΧ-30, το πρώτο με σύστημα βολής εν'κινήσει ημέρα και νύχτα, που ομοιό του δεν διέθεταν οι τούρκοι, ενώ από αεροπορικής πλευράς, η ΠΑ είναι η πρώτη στην περιοχή μας που επιλέγει τότε το διπλού ρόλου αμερικάνικης κατασκευής μαχητικό F-4E Phantom II, απο τα οποία 22 είχαν παραληφθεί τον Ιούλιο του 1974 και ήταν ετοιμοπόλεμα και με εκπαιδευόμενα πληρώματα, άσχετα αν δεν χρησιμοποιήθηκαν, ενώ είχε παραγγείλει επίσης και μεταφορικά αεροσκάφη C-130H Hercules και επιθετικά A-7H Corsair II, που παρελήφθησαν μετά την μεταπολίτευση.

3. Αργότερα, το ΠΝ πάλι ήταν πρωτοπόρο στην ποιοτική διαφοροποίηση έναντι της τουρκίας. Πρώτο αυτό επιλέγει τις ολλανδικές φρεγάτες τύπου "S" (Standard - Kortenaer) και αργότερα τις γερμανικές τύπου ΜΕΚΟ-200ΗΝ. Οι τούρκοι δεν ακολουθούν στις πρώτες, ακολουθούν όμως στις δεύτερες με μια δική τους - ουσιαστικά - πρόταση που αποδείχθηκε λανθασμένη ως προς το προωστήριο σύστημα τους, κάτι που διόρθωσαν στην δεύτερη "παρτίδα" τους, εφοδιάζοντας τα πλοία αυτά με το αντίστοιχο Ελληνικό "πακέτο".

4. Αλλά και στον τομέα των ανθυποβρυχιακών ελικοπτέρων, πρώτο το ΠΝ ανέπτυξε τον δικό του κλάδο ελικοπτέρων για να ακολουθήσουν οι τούρκοι, οι οποίοι - τι σύμπτωση - επέλεξαν χρόνια μετά την Ελλάδα και αυτοί το ίδιο σύγχρονο ανθυποβρυχιακό ελικόπτερο, το S-70B-6 της Sikorsky.

5. Ακολούθησε η επιλογή των F-16, Leopard 2HEL, που οι τούρκοι τα προμηθεύτηκαν μεταγενεστέρως απο εμάς αλλά μεταχειρισμένα και παλαιότερης εκδόσεως (-2Α4), το πρόγραμμα του ιπτάμενου ραντάρ, η επιλογή του υπερσύγχρονου υποβρυχίου αναερόβιας προώσεως τύπου "214 ΑΙΡ", και τόσα άλλα.

Με όλα αυτά δεν υποστηρίζουμε ότι ΟΛΕΣ οι Ελληνικές επιλογές ύπηρξαν χωρίς προβλήματα ή ότι όλες ήταν κρυστάλλινης διαύγειας. Όχι. Αυτό όμως που υποστηρίζουμε είναι ότι στη συντριπτική πλειονότητα των κυρίως οπλικών συστημάτων, κατά βάση οι Ελληνικές ΕΔ, το ΥΕΘΑ, και κατ' επέκτασιν η Ελληνική πολιτεία, διαχρονικά προχώρησαν στην επιλογή τέτοιων οπλικών συστημάτων που θα μας έδιναν την τακτική υπεροχή σε ένα "κλειστό" πεδίο δυνητικής αντιπαράθεσης και εμπλοκής, όπως είναι το Αιγαίο, η Θράκη και κατ' επέκτασιν η Ανατολική Μεσόγειος. Και η Τουρκία ακολούθησε, θέτοντας προηγουμένως αυτή τις απειλές, και έχοντας την πρωτοβουλία να κάνει πάντα την πρώτη κίνηση, θέτονας ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΑ!

Η Νέα Πολιτική των Εξοπλισμών

Σχεδόν ταυτόχρονα με τις προαναφερθείσες δηλώσεις ερντογάν, ο καθ' ύλην αρμόδιος υπουργός εθνικής άμυνας, Ευάγγελος Βενιζέλος, στην διάρκεια της απολογιστικής συνεντεύξεως τύπου που πραγματοποίησε στις 5 Οκτωβρίου, για τον ένα χρόνο της διακυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, για τον τομέα των εξοπλισμών, αφού τον έθεσε μέσα στο αυστηρό πλαίσιο της δυσμενούς οικονομικής καταστάσεως που διέρχεται η χώρα, τόνισε χαρακτηριστικά: "Ποιά είναι η λογική των τελευταίων 12 μηνών; Εκκαθαρίζουμε τις εκκρεμότητες των τελευταίων 12 ετών και περισσότερο, με συστηματικό τρόπο", προσθέτωντας για την αμυντική βιομηχανία: "Ήδη ξέρετε τι έγινε με την ναυπηγική βιομηχανία ως αμυντική, αλλά τώρα αυτό εμείς το αναλάβαμε και το διεκπεραιώσαμε επειδή έπρεπε να διασώσουμε το πρόγραμμα των υποβρυχίων. Εμάς μας ενδιαφέρει η σύμβαση ως σύμβαση υποβρυχίων. Ανταλλακτικά πτητικών μέσων της ΠΑ, κινητήρες F-16, φωτιστικές βόμβες, βλήματα των αρμάτων Leo-2 των 120mm, αυτοκινούμενα πυροβόλα, ελικόπτερα ΝΗ-90, Tor-M1 και OSA και ενημέρωση για τα άρματα Leo, ενημέρωση για το F-16 και το ASPIS, ενημέρωση για το ΤΟΜΑ, ενημέρωση για τα αντισταθμιστικά. Και τώρα έχουμε προς συζήτηση στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή πλέον, και όχι υπο-επιτροπή, τα Apache, το πρόγραμμα Ερμής, το αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας, και την λύση που πρέπει να επεξεργαστούμε επειγόντως για τα μεταφορικά αεροσκάφη τα C-27J. Αυτός είναι ο προγραμματισμός για τους επόμενους μήνες".

Πρακτικά τι σημαίνουν όλα όσα σημείωσε ο υπουργός;

Νέα μεγάλα εξοπλιστικά συστήματα ΤΕΛΟΣ, λόγο της δυσμενούς οικονομικής κατάστασης της χώρας. Αυτό που θα γίνεται όμως, θα είναι η ένταξη στο Ελληνικό οπλοστάσιο "καθαρά βαρών", που λένε και οι νομικοί, όλν των συμβάσεων οπλικών συστημάτων του παρελθόντος, που για διάφορους λόγους είχαν "βραχυκυκλώσει" επικίνδυνα και για πολλά χρόνια. Η μόνη νέα αγορά για την ώρα, θα είναι τα δύο νεά υποβρύχια τύπου "214", που θα ναυπηγηθούν στην Ελλάδα απο τα Ελληνικά Ναυπηγεία, αλλά αυτό είναι μια "ειδική περίπτωση", ενώ και το πρόγραμμα των φρεγατών θα τραβηχτεί όσο πάει, τουλάχιστον για 18 με 24 μήνες. Απο εκεί και πέρα, η κυβέρνηση, καθαρά για λόγους εντυπωσιασμού των εταίρων στην ΕΕ, και για να ανταπεξέλθει το σκόπελο των σφοδρών πιέσεων απο μέρους τους, δεν θα πρέπει να αποκλειστεί, αντίθετα εκτιμάται ότι θα χρησιμοποιηθεί ως κατ' εξοχήν διπλωματικό/διαπραγματευτικό όπλο, το θέμα των εξοπλιστικών προγραμμάτων που αναμένεται ότι "ΘΑ" ξεκινήσουν σε προκαταρκτικό στάδιο, ώστε και στόματα να κλείσουν, και πιέσεις να σταματήσουν, αλλά οι υπογραφές θα αργήσουν μερικά χρόνια να "πέσουν". Πότε;; Σίγουρα μέχρι να έχουμε βγεί πλέον απο τη στενωπό της οικονομίας. Και μέχρι τότε.........βλέπουμε..........

71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία "Πόντος"

Russian Bear is back

Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟς ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΥΤΙΚΟς ΔΟΡΥΦΟΡΟς

Tο πρόγραμμα του πρώτου εθνικού τουρκικού κατασκοπευτικού δορυφόρου Göktürk, ξεκίνησε, και οι πρώτες δηλώσεις για το πρόγραμμα έγιναν απο τουρκικής πλευράς. Έτσι λοιπόν, ο τούρκος πρωθυπουργός ερντογάν δήλωσε ότι το πιθανότερο είναι ότι ο τούρκικος κατασκοπευτικός δορυφόρος Göktürk θα είναι επιχειρησιακός εντός του 2012. Ο ερντογάν δήλωσε ότι ο δορυφόρος κατασκευάζεται απο τούρκους επιστήμονες. Συνέχισε λέγοντας ότι τα προϊόντα της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας πλέον συναγωνίζονται επάξια με αυτά άλλων κατασκευαστών στην διεθνή αρένα των εξοπλισμών, και ότι το 2001 η εγχώρια αμυντική βιομηχανία κάλυπτε το 25% των αναγκών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.

Στο τέλος του 2009 αυτό το ποσοτό εκτοξεύτηκε στο 46% ενώ υπολογίζεται ότι μέχρι το τέλος του 2010, το 50% των αμυντικών αναγκών της τουρκίας, θα καλύπτεται απο την εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Το αντίστοιχο ποσοστό για την Ελλάδα είναι λιγότερο απο 5%. Ο κύκλος εργασιών της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας υπερδιπλασιάστηκε μεταξύ των ετών 2001 και 2009, και εκτοξεύθηκε από το $1 δις δολ. στα $2.4 δις δολ. ενώ ο ερντογάν δήλωσε ότι αυτός θα φθάσει στα $3 δις δολ. στο τέλος του έτους.

Όσον αφορά τις εξαγωγές αμυντικού υλικού, ο ερντογάν είπε ότι η Τουρκία εξάγει συστήματα αξίας $832 εκατ. δολ. απο $240 εκατ. δολ. που ήταν τα προηγουμενα έτη, και ο στόχος είναι να φθάσει στο $1 δις δολ, μέχρι το 2011. "Η Τουρκία σχεδίασε το εθνικό της τυφέκιο για πρώτη φορά στην ιστορία της, και θα αρχίσουμε την παραγωγή του εντός του 2011" τόνισε. Συμπλήρωσε λέγοντας ότι η Τουρκία αρχίζει την κατασκευή του εθνικού της άρματος με το όνομα "Altay", και ότι σύντομα θα θέσει σε παραγωγή το μη επανδρωμένο αερόχημα με την ονομασία "Anka". Τέλος ανέφερε ότι έχουν αρχίσει οι πτητικές δοκιμές του πρώτου εθνικού ελικοπτέρου με την ονομασία "Atak".

leopard 2 vs T-90

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Η τουρκική αεροπορική εταιρεία Kale Havacilik, η οποία κατασκευάζει ήδη εκατοντάδες μέρη της ατράκτου και των πτερύγων για το F-35 Lightning II, πλέον μπαίνει και στον τομέα των κινητήρων, σε συνεργασία με την κατασκευάστρια εταιρεία του κινητήρα του αεροσκάφους. Στα μέσα Σεπτεμβρίου η Kale Havacilik και η αμερικάνικη εταιρεία κινητήρων Pratt & Whitney συμφώνησαν σε συνεργασία για την κατασκευή μερών του κινητήρα F135. Οι δύο εταιρείες θα δημιουργήσουν ένα κοινό επιχειρηματικό σχήμα, με την ονομασία Kale Pratt & Whitney Ucak Motorlari A.S., στο οποίο η Kale Havacilik θα έχει το 51% ενώ η Pratt & Whitney το υπόλοιπο 49%.

Το σχήμα θα διαθέσει αρχικό κεφάλαιο $60 εκατ. δολ. για τις εγκαταστάσεις, και μελλοντικά θα διαθέσει ακόμα $150 εκατ. δολ. Στις εγκαταστάσεις αρχικά θα απασχολούνται 700 άτομα, και θα κατασκευάζονται 300 μέρη για τον κινητήρα F135 όταν θα μπει σε λειτουργία το 2012 σύμφωνα με αξιωματούχους της εταιρείας. "Προβλέπουμε πολύ γρήγορη ανάπτυξη" αναφέρει ο Osman Okyay, επικεφαλής του τμήματος χημικών και τεχνικών του γκρούπ της Kale, στην Τούζλα, νότια της Κων/πολης, όπου το εναέριο σκέλος του γκρούπ έχει την έδρα του. Και συμπλήρωσε λέγοντας ότι "Μπορεί να επιτύγχουμε την παραγωγή μέχρι 1000 διαφορετικών μερών του κινητήρα, μετά απο πρόσθετες επενδύσεις". Το γκρούπ Kale άρχισε σαν παραγωγός κεραμικών προϊόντων το 1957, και γιγαντώθηκε σε ένα τεράστιο γκρούπ που οι δραστηριοτητές του περιλαμβάνουν χημικά, ηλεκτρικά, πληροφορική, τουρισμό, τρόφιμα, μεταφορές, και ενέργεια.


Απο την άλλη πλευρά, ο David Galuska, αντιπρόεδρος της Pratt & Whitney ανέφερε "Έχουμε μακρόχρονη συνεργασία με εταιρείες στην Τουρκία. Μπορεί να σκεφτούμε στο μέλλον να κατασκευάσουμε και μέρη άλλων κινητήρων με την Kale". Η Pratt & Whitney συνεργάζεται με τον εθνικό αερομεταφορέα της τουρκίας, τις Turkish Airlines, και την ιδιωτική αεροπορική εταιρεία Alp Havacilik, η οποία είναι άλλος ένας τούρκος υποκατασκευαστής στο πρόγραμμα του πολυεθνικού Joint Strike Fighter (JSF). Κατα την διάρκεια της τελετής που έγινε για την υπογραφή της συμφωνίας, ο τούρκος επικεφαλής της υπηρεσίας αμυντικών εξοπλισμών Murad Bayar, ανέφερε ότι η τοπική αεροδιαστημική βιομηχανία έχει καταφέρει να κερδίσει συμβόλια αξίας $7 με $8 δις. δολλαρίων στο πρόγραμμα του JSF. "Καταφέραμε να διανύσουμε πολύ δρόμο" συμπλήρωσε.

Η Kale Havacilik σήμερα παράγει κάπου 800 μέρη της ατράκτου και των πτερύγων για το JSF με ένα ξεχωριστό συμβόλαιο που κέρδισε απο την Boeing. Ο τούρκος υπουργός άμυνας Vecdi Gonul ανέφερε ότι μελλοντικά η νέα εγκατάσταση θα παράγει σίγουρα μέρη και για άλλους κινητήρες. "Έχω την πεποίθηση ότι η Kale και η Pratt & Whitney θα κατασκευάσουν εδώ μέρη και για άλλους κινητήρες. Διακρίνουμε την Pratt & Whitney σαν ένα μακροπρόθεσμο επενδυτή στην Τουρκία" ανέφερε.

Αναλυτές αναφέρουν ότι η συμφωνία των Kale-Pratt & Whitney σηματοδοτεί μια ένα φάση σχετικά με την συμμετοχή τουρκικών βιομηχανιών στο πρόγραμμα του JSF. "Η συμφωνία ανοίγει νέους ορίζοντες στην συνεργασία της τουρκίας για το JSF, την απο κοινού παραγωγή. Απο την μία πλευρά, επιβεβαιώνει την τουρκική δέσμευση στο πρόγραμμα, και απο την άλλη, μας βοηθά ώστε η τουρκική συμμετοχή να εξελιχθεί σε ένα ανώτερο επίπεδο", δήλωσε ο τούρκος αμυντικός αναλυτής Ozgur Eksi. Πρόσθεσε επίσης ότι η συνεργασία υπογραμμίζει την εμπιστοσύνη της Pratt & Whitney's ως προς τις τουρκικές ιδιωτικές αμυντικές εταιρείες. "Πλέον αυτή η συνεργασία είναι διαφορετική απο την απλή παραγγελία μη-κρίσημων μερών απο μια ξένη εταιρεία. Αυτό που διακρίνουμε με αυτή την κίνηση είναι μια αμοιβαία δέσμευση σε ένα πρόγραμμα κοινής παραγωγής, στο οποίο μια αμερικάνικη εταιρεία κάνει ένα ακόμα βήμα με το να δημιουργεί κοινό επιχειρηματικό σχήμα με μια τουρκική εταιρεία", συμπλήρωσε.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

"ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ - ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ"
Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ & ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΣ ΞΕΚΙΝΑ ΚΥΚΛΟ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ "ΙΣΤΟΡΙΑΙ" (ΠΕΛ.ΠΟΛΕΜΟΣ).
ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ 19.00 - 21.00 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ "ΑΛΣ" ΣΤΟΥΡΝΑΡΗ 51, (4ος όροφος). Τηλ. 210 - 5202393
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΘΗΜΑ, ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ!

Σχέδιο ενίσχυσης της κρατικής αμυντικής βιομηχανίας

Η προετοιμασία ολοκληρωμένου σχεδίου για την ανάθεση έργου στην κρατικά ελεγχόμενη αμυντική βιομηχανία εξετάστηκε σε σημαντική σύσκεψη που έγινε σήμερα το πρωί στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Στη σύσκεψη, στην οποία προήδρευσε ο Αναπληρωτής Εθνικής Άμυνας Παναγιώτης Μπεγλίτης, μετείχαν ο πρόεδρος των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ) στρατηγός ε.α. Στέφανος Ανδριάνης, ο διευθύνων σύμβουλος της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) Τ. Φιλιππάκος, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Ελληνικής Βιομηχανίας Οχημάτων (ΕΛΒΟ) Δημήτρης Παπακώστας, οι υπαρχηγοί των Γενικών Επιτελείων Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας, υψηλόβαθμα στελέχη των τριών εταιριών και επιτελείς του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Άμυνας.

Σκοπός της σύσκεψης (που μάλλον απετέλεσε και την πρώτη φορά που έγινε σε τέτοια βάση) ήταν η προετοιμασία και επεξεργασία ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την ανάθεση προγραμμάτων στις κρατικά ελεγχόμενες εταιρίες που αφενός θα καλύπτουν πιεστικές επιχειρησιακές απαιτήσεις των Γενικών Επιτελείων και αφετέρου θα αποδώσουν βιομηχανικό έργο σε αυτές. Στο πλαίσιο αυτό έγινε ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των εκπροσώπων των εταιριών και των Γενικών Επιτελείων σε μία προσπάθεια να επιτευχθεί ο συντονισμός μεταξύ των επιχειρησιακών αναγκών, του προγραμματισμού των προμηθειών και των επιχειρηματικών σχεδίων των εταιριών. Μάλιστα όσον αφορά τα ΕΑς η νέα διοίκηση άρχισε τις διαδικασίες για την εκπόνηση επιχειρηματικού σχεδίου που θα είναι ολοκληρωμένο σε δύο μήνες.

Όπως είναι γνωστό και οι τρεις βιομηχανίες αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και τον τελευταίο χρόνο, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και ειδικότερα ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας και με μεγάλες προσπάθειες κατόρθωσε να επιτύχει την εξόφληση οικονομικών υπόλοιπων από εκτελεσθείσες συμβάσεις και συμβάσεων και τη λήψη δανείων με κρατική εγγύηση. Δυστυχώς όμως και στις δύο περιπτώσεις τα περιθώρια έχουν εξαντληθεί και πρέπει να αναζητηθούν άλλες λύσεις. Παράλληλα με την υιοθέτηση της κοινοτικής οδηγίας για τους εξοπλισμούς η οποία θα πρέπει να ενσωματωθεί στην εθνική νομοθεσία μέχρι τον Μάρτιο του 2011, ελλοχεύει ένας νέος κίνδυνος: το νέο νομικό πλαίσιο δεν επιτρέπει τις απευθείας αναθέσεις ακόμη και αν πρόκειται για κρατικά ελεγχόμενες εταιρίες.

Η σημερινή σύσκεψη εντάσσεται στο πλαίσιο γενικότερης κυβερνητικής πολιτικής για την εξυγίανση και διασφάλιση της βιωσιμότητας των τριών κρατικά ελεγχόμενων αμυντικών βιομηχανιών, δηλαδή των ΕΑΣ, της ΕΑΒ και της ΕΛΒΟ.

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, η κυβέρνηση προσανατολίζεται στην αποκρατικοποίηση των ΕΑΣ και ΕΛΒΟ οι οποίες αντιμετωπίζουν σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα και συσσωρευμένα χρέη. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της πρώτης τα χρέη της έχουν ξεπεράσει το 1,2 δις εκατ. ευρώ. Αντίθετα, η ΕΑΒ θεωρείται διαφορετική περίπτωση καθώς έχει πολλές δυνατότητες ανάληψης βιομηχανικού έργου και εκτιμάται ότι η αναδιοργάνωσή της θα επιλύσει όλα τα δομικά προβλήματά της και θα την οδηγήσει στην κερδοφορία. Γι’ αυτό το λόγο πρόκειται να παραμείνει υπό κρατικό έλεγχο.

Όσον αφορά τα ΕΑΣ και την ΕΛΒΟ εξαιρετικά κρίσιμος παράγοντας είναι ο τρόπος αποκρατικοποίησης. Ας σημειωθεί εδώ ότι και οι δύο βιομηχανίες λόγω της φύσης τους είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την άμυνα της χώρας όμως στερούνται σχεδόν παντελώς ιδίας ανάπτυξης προϊόντων και εξαγωγικών αγορών. Επιπρόσθετα, η εγχώρια αγορά που μέχρι σήμερα μέσω συμπαραγωγών ή και αντισταθμιστικών ωφελημάτων το πλαίσιο εξοπλιστικών προγραμμάτων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων παρείχε το συντριπτικό όγκο του βιομηχανικού έργου λόγω των δημοσιονομικών προβλημάτων δεν μπορεί να συνεχίσει να κάνει το ίδιο. Κατά συνέπεια, η κυβέρνηση δεν έχει στα χέρια της ένα ισχυρό χαρτί που αφορά την υλοποίηση ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων και αυτό φυσικά θα δυσχεράνει τη διαδικασία αποκρατικοποίησης των εταιρειών οι οποίες σε καθαρά οικονομική θεώρηση κάθε άλλο παρά ελκυστικές είναι.

ΠΗΓΗ DEFENCE POINT

Anatolian Eagle: Αεροπορική άσκηση Τουρκίας – Κίνας... με νόημα

Σε δημοσίευμά της η τουρκική εφημερίδα Zaman αποκαλύπτει τη διεξαγωγή αεροπορικής άσκησης της Τουρκίας με την Κίνα.

Η συνάσκηση εντασσόταν στο πλαίσιο της γνωστής άσκησης «Anatolian Eagle» (Αετός της Ανατολίας) η οποία διεξαγόταν στο παρελθόν με τη συμμετοχή των αεροπορικών δυνάμεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ, καθώς επίσης και με τη συμμετοχή μερικών ακόμα χωρών.

Πραγματοποιήθηκε σε μη διευκρινιζόμενη ημερομηνία εντός του Σεπτεμβρίου στην περιοχή του Ικονίου. Έλαβαν μέρος Su-27SK της Κινεζικής Αεροπορίας τα οποία ενεπλάκησαν σε εικονικές αερομαχίες με μαχητικά της τουρκικής Αεροπορίας (THK) F-16.

Στην είδηση της Zaman αναφέρεται και η συμμετοχή ρωσικής κατασκευής μαχητικών MiG-29. Δεδομένου ότι η Κινεζική Αεροπορία δεν διαθέτει τέτοιοι είδους μαχητικά, το ενδεχόμενα είναι δυο. Είτε το δημοσίευμα είναι λανθασμένο και οφείλεται σε υπερβάλλοντα ζήλο του συντάκτη, είτε ενδεχομένως να είναι σκοπίμως ασαφές στο σημείο αυτό, αφού υπονοείται ενδεχομένως ότι στην άσκηση έλαβαν μέρος και ρωσικές αεροπορικές δυνάμεις. Εκτός και αν θα πρέπει να αναζητηθεί η συμμετοχή τρίτης αεροπορικής δύναμης στην άσκηση που στο οπλοστάσιό της διαθέτει τον συγκεκριμένο τύπου του ρωσικού μαχητικού.

Η άσκηση γίνεται πιθανότατα σαν προεόρτιο της επίσημης επίσκεψης του Κινέζου προέδρου στην Άγκυρα, τον επόμενο μήνα, στην διάρκεια της οποίας θα υπογραφούν πολλές συμφωνίες ανάμεσα στις δυο χώρες.

Σε κάθε περίπτωση εγείρεται σοβαρό ζήτημα τουρκικής «αντι-συμμαχικής συμπεριφοράς», καθώς στο πρόσφατο παρελθόν η άσκηση «Anatolian Eagle» είχε ως αντικείμενο τη βαλλιστική απειλή που προέρχεται από τα οπλοστάσια χωρών της Μέσης Ανατολής, με προφανή αναφορά στο Ιράν. Η πολιτική εναντίωσης στις πυρηνικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης θεωρείται ως κοινός τόπος στον Δυτικό κόσμο γενικότερα και δεδομένη στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Κατά συνέπεια, η τουρκική «παρεκκλίνουσα συμπεριφορά» θεωρείται βέβαιο ότι θα απασχολήσει την Ατλαντική Συμμαχία σε ανώτατο επίπεδο.

Ωστόσο, μετά την απομάκρυνση της συγκεκριμένης χώρας από τις δυνητικές απειλές για την τουρκική ασφάλεια στο πλαίσιο της νέας πολιτικής του υπουργού Εξωτερικών, καθηγητή Αχμέτ Νταβούτογλου, θα μπορούσε να θεωρηθεί φυσιολογική η αλλαγή του σεναρίου της άσκησης. Η μη συμμετοχή των αεροπορικών δυνάμεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην άσκηση, εξαιτίας της τουρκικής αντίδρασης στην επιδρομή Ισραηλινών κομάντος στο πλοίο «Μαβί Μαρμαρά» και η αντικατάστασή τους από άλλες χώρες ενδεχομένως να αποτελεί μήνυμα της τουρκικής πλευράς προς κάθε ενδιαφερόμενο, ότι διαθέτει εναλλακτικές λύσεις, πέραν της συνεργασίας με τη Δύση, ανεξαρτήτως της ιδιότητας του μέλους της Ατλαντικής Συμμαχίας που διαθέτει η Τουρκία.

Το θέμα αναμένεται να έχει συνέχεια, ενώ φημολογία περί απόρριψης ρωσικής πρότασης για τη διεξαγωγή αεροπορικής άσκησης με την ελληνική Πολεμική Αεροπορία, θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη σοβαρότητα. Πέραν της αυταπόδεικτης αξίας της επίσημης ελληνικής θέσης που θα πρέπει να αναζητηθεί, εάν η πρόταση είχε τεθεί, θα πρέπει να διευκρινιστεί εάν οι Ρώσοι ήταν διατεθειμένοι να πετάξουν σε περιοχές τις οποίες αμφισβητούν οι Τούρκοι στον ουρανό του Αιγαίου πριν προβεί κανείς σε αξιολογικές κρίσεις...

ΠΗΓΗ DEFENCEPOINT

Το ΝΑΤΟ και οι έξι εχθροί του

Του ΝΙΚΟΛΑ ΖΗΡΓΑΝΟΥ
Το ΝΑΤΟ αλλάζει σελίδα με τη σύνοδο κορυφής της Λισαβόνας, στις 19 και 20 Νοεμβρίου.

Στη σύνοδο αναμένεται να εγκριθεί το νέο δόγμα και το περίγραμμα για τη νέα δομή της Ατλαντικής Συμμαχίας, που θα συγκεκριμενοποιηθεί μέσα στους επόμενους μήνες με την αναδιάρθρωση των στρατηγείων. Παράλληλα, αναμένεται να δοθεί έμφαση στον πολιτικό διάλογο, που όχι μόνο επεκτείνεται συνεχώς γεωγραφικά αλλά και βαθαίνει, με πολλούς νέους συνομιλητές πέραν της Ευρώπης. Η Μεσόγειος, ο Περσικός (κατ' άλλους Αραβικός) Κόλπος, η Κεντρική Ασία και ο Καύκασος παύουν να είναι δευτερεύουσες πολιτικές και μπαίνουν στο μεγάλο κάδρο.

«Παλιά, όλα ήταν απλά. Υπήρχε απέναντί μας μια μονολιθική απειλή, οι Ρώσοι και σε αυτή την απειλή είμασταν μονοσήμαντα προσανατολισμένοι. Τώρα οι απειλές είναι πολύ διαφορετικές, πολύπλοκες, μη προσδιορισμένες επακριβώς εδαφικά, ο κόσμος αλλάζει πολύ γρήγορα και το τοπίο είναι όλο και πιο σύνθετο. Την ίδια ώρα, τα μέλη της Συμμαχίας έχουν αυξηθεί, το παλιό δόγμα δεν επαρκεί να αντιμετωπίσει αυτές τις νέες προκλήσεις ούτε όμως και η παλιά δομή του ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες. Το ΝΑΤΟ πρέπει να αλλάξει και αυτή την αλλαγή φιλοδοξούμε να τη δούμε στη Λισαβόνα», υποστηρίζει ανώτερη πηγή στο στρατηγείο στις Βρυξέλλες.

Αν ο προηγούμενος γ.γ. του ΝΑΤΟ, Ολλανδός Γιαπ ντε Χοοπ Σέφερ, είχε στόχο να γιατρέψει το τραύμα που προκάλεσε ο πόλεμος στο Ιράκ, ο νέος γ.γ., Δανός Αντες Φογκ Ρασμούσεν, έχει στόχο να εκσυγχρονίσει την 28μελή Συμμαχία και να δώσει χώρο και στο πολιτικό σκέλος. Η ηγεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών θα παραμείνει, όμως σε μια συμμαχία που διευρύνεται συνεχώς και λαμβάνει αποφάσεις στη βάση της ομοφωνίας, ο συντονισμός των πολιτικών και τα επιμέρους συμφέροντα των κρατών-μελών δεν είναι πλέον τόσο εύκολο να συγκεραστούν, όσο στο παρελθόν.

Το ΝΑΤΟ άρχισε να αλλάζει με αργούς ρυθμούς μετά την πτώση του Τείχους, με πρώτη δειλή παρουσία του στη Βοσνία το 1995. Ηταν η πρώτη δράση του εκτός των τυπικών του συνόρων, όπως ορίζονται από το καταστατικό του. Η τάση για ενεργότερη παρέμβαση με χρήση των όπλων έγινε μονομερώς στο Κοσσυφοπέδιο, πρόβα τζενεράλε για όσα ακολούθησαν στο Αφγανιστάν.

Οι αλλαγές στο δόγμα

Η πρώτη μετά τον Ψυχρό Πόλεμο αλλαγή δόγματος ήρθε το 1999 και ήταν προσανατολισμένη στη βαλκανική κρίση. Ομως γρήγορα έγινε φανερό ότι ήταν ξεπερασμένο. Αν το ΝΑΤΟ είναι η πολιτική και στρατιωτική Συμμαχία που υπερασπίζεται με στρατιωτικά μέσα τις αξίες και την ασφάλεια του αποκαλούμενου δυτικού κόσμου, ο Οσάμα μπιν Λάντεν έδωσε τον οργανισμό νέο νόημα ύπαρξης.

Με την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 ενεργοποιήθηκε πρώτη φορά το άρθρο 5 του Ευρωατλαντικού Συμφώνου για παροχή βοήθειας προς ένα κράτος-μέλος που δέχεται επίθεση στο έδαφός του από εξωτερικό εχθρό. Το 2003, το ΝΑΤΟ πήρε εντολή από τον ΟΗΕ να ηγηθεί της Διεθνούς Δύναμης στο Αφγανιστάν (ISAF), στην οποία συμμετέχουν και οι 28 χώρες μέλη της Συμμαχίας, μαζί με άλλες 20 χώρες και συνολική δύναμη 140.000 στρατιωτών.

Η εντολή αυτή ανανεώνεται κάθε χρόνο από το Σ.Α. του ΟΗΕ και έχει τη συναίνεση της Ρωσίας και της Κίνας. Η εντολή του ΟΗΕ ζητάει από το ΝΑΤΟ να σταθεροποιήσει την κυβέρνηση της Καμπούλ, να δημιουργήσει περιβάλλον ασφάλειας και να ανοίξει τον δρόμο για την ανασυγκρότηση και την αποτελεσματική διακυβέρνηση.

Πρακτικά, το Αφγανιστάν αποτέλεσε τον πρώτο πόλεμο του ΝΑΤΟ εκτός Ευρώπης και εγκαινίασε μια νέα εποχή που τα σύνορα υπάρχουν μεν, ωστόσο χάνουν τη σημασία τους, καθώς οι απειλές μπορεί να προέρχονται από κάθε σημείο του παγκόσμιου χωριού. Αυτή τη νέα παγκόσμια προβολή του χώρου ευθύνης του ΝΑΤΟ θα σηματοδοτήσει το νέο δόγμα.

Το περίγραμμα του νέου δόγματος κατέθεσε τον περασμένο Απρίλιο η πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μαντλίν Ολμπράιτ και τέθηκε σε διάλογο μεταξύ των χωρών-μελών. Σύμφωνα με νατοϊκή πηγή, ο γ.γ. Ρασμούσεν γράφει αυτές τις ημέρες το τελικό σχέδιο και υπάρχει κατ' αρχήν συμφωνία που θα εκφραστεί στη Λισαβόνα με ομοφωνία.

Απειλές νέου τύπου

Ως απειλές που μπορούν να ενεργοποιήσουν τα άρθρα 5 αλλά και το πιο εύκαμπτο άρθρο 4 της Συνθήκης (που ορίζει αίτημα συνδρομής ενός κράτους-μέλους που νιώθει ότι απειλείται η εδαφική του ακεραιότητα, η πολιτική του ανεξαρτησία και η ασφάλειά του, έννοιες πολύ πιο γενικές σε αντίθεση με την καθαρότητα του άρθρου 5) είναι με το νέο δόγμα οι εξής:

**Τρομοκρατία. Η έννοια αποκτά παγκοσμιοποιημένα χαρακτηριστικά. Αντίθετα από το παρελθόν, που ήταν γεωγραφικά εντοπισμένη. Από τις άκρο-αριστερές ή και εθνικιστικές ομάδες ένοπλης πάλης καθαρά εντοπισμένες σε κράτη με περιορισμένο έδαφος δράσης, το ΝΑΤΟ αντιπαρατίθεται απέναντι σε αυτό που θεωρεί ως μια ρευστή ασύμμετρη απειλή, που βρίσκεται εν δυνάμει παντού.

**Διασπορά πυρηνικών όπλων. Η Β. Κορέα και το Ιράν είναι μέσα στην ατζέντα.

**Ασφάλεια του Διαδικτύου. Κάθε μέρα το ΝΑΤΟ δέχεται περί τις 100 κυβερνο-επιθέσεις που προς το παρόν, αντιμετωπίζονται. Πρόσφατα, η Εσθονία δέχτηκε μιά επίθεση μέσω Διαδικτύου που παρέλυσε για τρεις ημέρες τη χώρα. Ο εισβολέας παρέμεινε άγνωστος, αλλά το καμπανάκι χτύπησε.

**Ενεργειακή ασφάλεια. Η κρίση των αγωγών φυσικού αερίου μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας παρέλυσε για εβδομάδες την Ευρώπη και άλλαξε τα δεδομένα. Η απρόσκοπτη ροή ενέργειας και η προστασία των αγωγών μεταφοράς αποτελούν πλέον στρατηγικό στόχο.

Θαλάσσιος κίνδυνος

**Πειρατεία. Το ίδιο ισχύει για τους θαλάσσιους δρόμους μεταφοράς εμπορευμάτων.

**Κλιματική αλλαγή. Οι πάγοι λιώνουν, νέοι δρόμοι ανοίγουν στον αρκτικό Βορρά, όχι μόνο για μεταφορά εμπορευμάτων, αλλά και για πιθανή εισβολή ακατονόμαστου εχθρού. Νέοι πόλεμοι μπορεί να ξεσπάσουν για το νερό, νέες ανθρωπιστικές καταστροφές θα προκύψουν από την αλλαγή του κλίματος.

Ολες αυτές οι απειλές που θα ενταχθούν στο νέο δόγμα έχουν κοινό τόπο το παγκόσμιο περιβάλλον, δεν εντοπίζονται γεωγραφικά, δεν αντιμετωπίζονται μόνο με κανόνια. Χρειάζονται άλλες πολιτικές αντιμετώπισης. Αυτό το κατανοούν στις Βρυξέλλες και προωθούν την πολυμερή πολιτική συνεργασία με ομάδες χωρών που πλέον εκτείνονται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Από τον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη που εμπλέκει όλη την Ευρώπη μέχρι την Κεντρική Ασία, έως τον Μεσογειακό Διάλογο και την Πρωτοβουλία της Κωνσταντινούπολης που έχει σαφέστατη αναφορά στο Ιράν.

Μεγάλο ανοιχτό κεφάλαιο θα παραμείνει για πολύ η σχέση του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία, που βρίσκει ωστόσο κοινό έδαφος στην αντιμετώπιση των ένοπλων ισλαμικών κινημάτων, όσο και με την Ευρωπαϊκή Ενωση, που δείχνει αδύναμη πολιτικά και λόγω της οικονομικής κρίσης να αυτοπροσδιοριστεί αμυντικά.

Ομως το πιο σημαντικό είναι ότι αυτές οι νέες απειλές είναι πιο πολιτικές και ταυτόχρονα πιο ασαφείς και επιδέχονται πολλές ερμηνείες. Ασαφές είναι επίσης πότε θεωρείται μια αποστολή επιτυχής. Στο παρελθόν , αυτο ήταν απλό. Σήμερα, ποιός κρίνει και με ποιό κριτήριο πότε λήγει και αν είναι νικηφόρος ένας πόλεμος όπως στο Αφγανιστάν; Η απάντηση είναι μόνο πολιτική. Ομως το νέο δόγμα τα χωράει όλα και πάει παντού.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Κοινή τουρκο-αιγυπτιακή άσκηση ξεκινά στη ΝΑ Μεσόγειο

Η Τουρκία και η Αίγυπτος θα διεξάγουν από κοινού αεροναυτικές ασκήσεις στην Ανατολοκή Μεσόγειο, μεταξύ 29 Σεπτεμβρίου και 4 Οκτωβρίου 2010. Η άσκηση φέρει την κωδική ονομασία "Bahr El- Muhabbe Sea". Πρόκειται για την δεύτερη άσκηση του είδους της μέσα σε ένα χρόνο, στην ίδια περιοχή, που πραγματοποείται από τα πολεμικά ναυτικά των δύο χωρών.

Σκοπός της άσκησης είναι η ανάπτυξη της αμοιβαίας συνεργασίας και της διαλειτουργικότητας μεταξύ των δύο ναυτικών δυνάμεων, σε περιοχές κοινού ενδιαφέροντος.

Η Τουρκία θα στείλει δύο φρεγάτες, ένα πλοίο υποστήριξης, ένα ελικόπτερο και μία ομάδα ειδικών δυνάμεων. Η Αίγυπτος θα λάβει μέρος με δύο φρεγάτες, ένα υποβρύχιο, δύο περιπολικά σκάφη, ένα βοηθητικό, τρία ελικόπτερα, στρατιωτικά αεροσκάφη και ειδικές δυνάμεις

Ναυτικά γυμνάσια ΗΠΑ - Ν. Κορέας

Οι ΗΠΑ και η Νότιος Κορέα ξεκίνησαν σήμερα τα κοινά ναυτικά τους γυμνάσια στην Κίτρινη Θάλασσα, που αποσκοπούν να δείξουν πυγμή απέναντι στη Βόρειο Κορέα, τόνισαν στρατιωτικοί υπεύθυνοι της Σεούλ.
Οι ναυτικές ασκήσεις πραγματοποιούνται τη στιγμή που αύριο συγκαλείται η ιεραρχία του κυβερνώντος κόμματος στην Πιονγκγιάνγκ, για πρώτη φορά τα τελευταία 30 χρόνια, για να προετοιμάσει σύμφωνα με τους αναλυτές τη διαδοχή του προέδρου Κιμ Γιονγκ Ιλ, του οποίου η υγεία επιδεινώνεται ραγδαία.

Επίσης η χώρα προετοιμάζει τη μεγαλύτερη στρατιωτική παρέλαση στην ιστορία της, σύμφωνα με βορειοκορεατικές πηγές που επικαλέσθηκε χθες το νοτιοκορεατικό πρακτορείο Γιονχάπ.

Τα γυμνάσια, που αρχικά είχαν προγραμματισθεί για τις αρχές Σεπτεμβρίου, αλλά καθυστέρησαν λόγω της επέλασης τυφώνα, θα διεξαχθούν στη θαλάσσια ζώνη μεταξύ Νοτίου Κορέας και Κίνας και πρόκειται να διαρκέσουν πέντε ημέρες.

Σε αυτές θα συμμετάσχουν 1.700 αμερικανοί και νοτιοκορεάτες οπλίτες, «που θα εκπαιδευθούν στον εντοπισμό υποβρυχίων και σε υψηλού επιπέδου μάχες», τονίζει εκπρόσωπος του νοτιοκορεατικού επιτελείου δυνάμεων.

Οι ΗΠΑ έχουν αποστείλει δύο καταδρομικά, ένα σκάφος παρατήρησης, ένα υποβρύχιο και τρία αναγνωριστικά αεροσκάφη P-3C Orion.

Από νοτιοκορεατικής πλευράς έχουν κινητοποιηθεί δύο καταδρομικά, μία φρεγάτα, αεροσκάφη P-3C Orion.

ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Στην διεθνή έκθεση AFRICA AEROSPACE AND DEFENCE 2010 που διοργανώνεται στην Νότια Αφρική, οι τουρκικές εταιρείες Roketsan & Havelsan, παρουσίασαν μερικά απο τα σημαντικότερα προϊόντα τους.

Πιο συγκεκριμένα, η τουρκική εταιρεία Roketsan (Αίθουσα 3, Περίπτερο 3S2), γνωστή για την εκτεταμένη οικογένεια ρουκετών εδάφους-εδάφους που διαθέτει πλέον επεκτείνεται και σε αέρο-εκτοξευόμενα βλήματα, όπως και σε αντιαρματικούς πυραύλους ώστε να μπορέσει να καλύψει τις ανάγκες και απαιτήσεις της διοίκησης του τουρκικού στρατού. Στην έκθεση εμφανίζεται το πιο πρόσφατο επίτευγμα της εταιρείας το κατευθυνόμενο με λέϊζερ βλήμα (Cirit) των 2.75" και το αντιαρματικό μεγάλου βεληνεκούς (UMTAS). Και τα δύο αυτά όπλα μπορούν να βληθούν απο επιθετικά ελικόπτερα. Η στάνταρ ρουκέτα των 2.75" είναι γνωστό ότι είναι μη κατευθυνόμενη, αλλά η νέα ρουκέτα 2.75" Cirit είναι μια ολοκαίνουργια σχεδίαση η οποία είναι εφοδιασμένη με ρύγχος στο οποίο βρίσκεται ένα ημι-ενεργός αισθητήρας λέϊζερ για ενδιάμεση καθοδήγηση ενώ το βλήμα πλέον επιτυγχάνει μέγιστη ακτίνα 8χλμ, φτάνωντας έτσι την ακτίνα των πυραύλων Hellfire.

H ρουκέτα διαθέτει κεφαλή τριπλής διαμόρφωσης με δυνατότητες χρήσης εναντίον θωράκισης, εναντίον προσωπικού αλλά και εμπρηστικές, και μπορεί να εκτοξευθεί απο εκτοξευτές τύπου Μ και LAU, καθώς και τον εκτοξευτή με που ανέπτυξε η Roketsan και διαθέτει διεπαφή τύπου MIL-STD-1760. Ο πυραυλοκινητήρας που προωθεί την κατευθυνόμενη ρουκέτα παράγει μικρό ίχνος καπνού, κάνοντας δύσκολο τον εντοπισμό της. Η ρουκέτα 2.75" Cirit ολοκλήρωσε τις δοκιμές της πρόσφατα, και η παραγωγή της θα αρχίσει το αργότερο μέχρι το τέλος του έτους.

Η πρώτη εφαρμογή για το UMTAS είναι η αερο-εκτοξευόμενη εκδοσή του απο επιθετικά ελικόπτερα αλλά το όπλο έχει την ικανότητα για χρήση και απο επίγειες εφαρμογές, και υπολογίζεται ότι θα είναι έτοιμο για να μπει σε υπηρεσία εντός του 2013. Το UMTAS διαθέτει στο ρύγχος έναν υπέρυθρο αισθητήρα και μια κεφαλή υψηλής εκρηκτικός αντιαρματική (HEAT) τύπου tandem (η μια γόμωση ακολουθεί την άλλη) για την κατανίκηση στόχων εφοδιασμένα με ενεργή εκρηκτική θωράκιση. Η μέγιστο ακτίνα όπως αναφέρει η Roketsan είναι 8 χλμ, με την ελάχιστη ακτίνα να είναι 500μ. Το βλήμα είναι παντός καιρού και μπορεί να εκτοξευθεί έχοντας κλειδωθεί ο στόχος πριν ή και μετά την εκτόξευση (Lock-On Before Launch or Lock-On After Launch)..

H εταιρεία παρουσίασε επίσης το φορητό μεσαίου βεληνεκούς αντιαρματικό σύστημα (OMTAS), το οποίο υπολογίζεται ότι θα μπει σε υπηρεσία εντός του 2012. Το OMTAS έχει μέγιστη ακτίνα 4 χλμ και είναι και αυτό εφοδιασμένο με αντίστοιχο αισθητήρα υπερύθρων, και αντίστοιχη κεφαλή HEAT τύπου tandem. Διαθέτει διαμόρφωση Fire-and-Forget όπως και Fire-and-Update, δηλ, μπορεί μετά την εκτόξευση να προωθηθεί αυτόνομα μέχρι το στόχο, ή μπορεί να δεχτεί νέες εντολές για διόρθωση, ενώ μπορεί να βληθεί εντός κλειστών και περιορισμένων χώρων. Τα αντιαρματικά βλήματα UMTAS και OMTAS μοιράζονται την ίδια άτρακτο, καθώς επίσης διαθέτουν μια σειρά παρόμοιων υποσυστημάτων, όπως τον αισθητήρα και την κεφαλή που αναφέραμε.

Η Havelsan τώρα, παρουσίασε τον εξομοιωτή εμπρόσθιου παρατηρητή πυροβολικού (artillery forward observer simulator - AFOS) στο δικό της περίπτερο. Το σύστημα τρέχει σε περιβάλλον Windows, και βοηθά στην εκπαίδευση εμπρόσθιων παρατηρητών πυροβολικού αλλά και και του προσωπικού των κέντρων ανίχνευσης πυρός, ώστε να μπορούν να εκτελούν πυρά πυροβολικού με ακρίβεια και αποτελεσματικότητα. Το σύστημα παρουσιάζει εικόνες περιοχή και εδάφους τρισδιάστατα, υψηλής ανάλυσης δορυφορικές εικόνες και στοιχεία καθ' ύψος, και επιτρέπει την προσθήκη νέων δυνατοτήτων εδάφους αλλά και νέων οπλικών συστημάτων, όπως και ψηφιακών δεδομένων. Προσομοιώνει ρεαλιστικά μοντέλα στόχων όπως και ρεαλιστικά εφέ εκρήξεων, και για κινούμενους αλλά και σταθερούς στόχους. Η χρήση του συστήματος επιτρέπει στους παρατηρητές να εκπαιδευτούν στην χρήση διαφορετικών τύπων και διαμετρήματος πυρομαχικών, στον εγκλωβισμό του στόχου, στην ζήτηση υποστηρικτικών πυρών, και στην οργάνωση και διαχείρηση πυρός σε διάφορα εδάφη. To σύστημα AFOS έχει χρησιμοποιηθεί απο τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένου του τουρκικού ναυτικού για κάποια χρονική περιοδο, και το 2008 μια τροποποιημένη εκδοσή του επιλέχθηκε απο το Πακιστάν. Σήμερα, δύο εκδόσεις είναι υπο ανάπτυξη, η μία για το Αζερμπαϊτζάν, και η άλλη για την Γεωργία, και υπολογίζεται ότι θα παραδωθούν στις αρχές του επόμενου έτους.

ΕΛΛΑΔΑ, ΕΣΥ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;;;;

Ρωσική πτήση παρατήρησης στην Ελλάδα

Στο πλαίσιο της Συνθήκης Ανοικτών Ουρανών (Open Skies), η Ρωσική Ομοσπονδία εκτελεί πτήση παρατήρησης στην Ελλάδα, από 20 έως και 24 Σεπτεμβρίου 2010.

Η Ρωσική αποστολή, που αποτελείται συνολικά από 20 μέλη (πλήρωμα και ομάδα παρατήρησης), χρησιμοποιεί ειδικά διαμορφωμένο αεροσκάφος Antonov (ΑΝ-30Β). Ως σημείο εισόδου/εξόδου ορίστηκε το αεροδρόμιο της Νέα Αγχιάλου, ενώ στο αεροσκάφος επιβαίνει και αντίστοιχη ελληνική αντιπροσωπεία.

Η συνθήκη Open Skies υπογράφτηκε στο Ελσίνκι στις 24 Μαρτίου 1992 στo πλαίσιο της συναντήσεως του ΟΑΣΕ. Συμμετέχουν 27 χώρες, ήτοι οι χώρες μέλη του ΝΑΤΟ και του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας. Τέθηκε σε ισχύ την 1.1.2002 και έχει χαρακτήρα Μέτρου Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.

Αποσκοπεί στη διαφάνεια των στρατιωτικών δραστηριοτήτων (διατλαντικά) από το Βανκούβερ μέχρι το Βλαδιβοστόκ μέσω «εναέριων παρατηρήσεων» . Με την ολοκλήρωση της πτήσης-παρατήρησης, συντάσσεται έκθεση που διατίθεται σε όλες τις χώρες - μέλη της Συνθήκης εντός 7 ημερών.

Η Τoυρκία διαπραγματεύεται ένα εθνικό πρόγραμμα SM-3

Η Τουρκία έχει να λάβει μια τελική απόφαση σχετικά με την πρόταση της Ουάσιγκτον για την συμμετοχή της σε ένα συλλογικό σύστημα πυραυλικής άμυνας, σχεδιασμένο να αντιμετωπίζει τις ενδεχόμενες απειλές από το Ιράν.
“Για την απόφαση μας, θα πρέπει να δούμε την συνολική θέση του ΝΑΤΟ σχετικά με την πυραυλική άμυνα” δήλωσε διπλωμάτης του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.

Υπήρξαν συζητήσεις με διάφορα μέλη του ΝΑΤΟ, συμπεριλαβανομένων της Τουρκίας, της Βουλγαρίας και τη Ρουμανίας, για την αρχιτεκτονική της πυραυλικής άμυνας, καθώς και κατά πόσον οι χώρες θα στηρίζουν εγκαταστάσεις, αλλά και τις δυνατότητες για τη συνολική αρχιτεκτονική, ανέφερε ο ναύαρχος Mike Mullen, κατά τη διάρκεια συνομιλιών που πραγματοποιήθηκαν στην Τουρκία στις 4 Σεπτέμβρη.

Η Τουρκία, ωστόσο, δεν έχει ακόμη διευκρινίσει τη θέση της. Ορισμένα κυβερνητικά στελέχη, κυρίως από το υπουργείο Εξωτερικών, υποστηρίζουν τη συμμετοχής της Άγκυρας στο συλλογικό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας, αλλά άλλοι ανησυχούν για την οργή του Ιράν.
Τα αμερικανικά σχέδια άλλαξαν μέσα σε ένα χρόνο. Ο Λευκός Οίκος, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις που λένε ότι η απειλή από το Ιράν για τους μεσαίου βεληνεκούς πυραύλους αναπτύσσεται πιο ραγδαία από ό, τι προβλεπόταν προηγουμένως, και ότι στο προσεχές διάστημα, την μεγαλύτερη απειλή πυραύλων από το Ιράν θα αντιμετωπίσουν οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και στην Ευρώπη, καθώς και το αμερικανικό στρατιωιτκό προσπωικό σε αυτές τις περιοχές, ανησυχεί.
Κατά συνέπεια, το σχέδιο το οποίο εκπονήθηκε κατά τη διάρκεια του πρώην προέδρου George W. Bush για την ανάπτυξη ραντάρ και αναχαιτιστικών πυραύλων στην Τσεχική Δημοκρατία και Πολωνία, εγκαταλείφθηκε.
Η Ρουμανία εξέφρασε την προθυμία της να φιλοξενήσει πυραύλους αναχαίτισης από τον ερχόμενο Φεβρουάριο, ενώ συνεχίζονται οι συνομιλίες με την Τουρκία και τη Βουλγαρία για την ανάπτυξη ισχυρών επίγειων σταθμών ραντάρ X-band, για τον εντοπισμό εισερχόμενων πυραύλων.
Η Τουρκία είναι ένας από τους ισχυρότερους οικονομικούς και εμπορικούς εταίρους της Τεχεράνης. Η Άγκυρα δηλώνει ότι θέλει μια πλήρως διπλωματική και ειρηνική επίλυση της διαφοράς με την Τεχεράνη.
Η Τουρκία συμμετέχει σε μια προσπάθεια να αναπτύξει ένα εθνικό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας για την προστασία στρατηγικών τομέων και εγκαταστάσεων, από πιθανούς βαλλιστικούς πυραύλους εδάφους-εδάφους, ένα πρόγραμμα του οποίου πρώτη φάση αναμένεται να κοστίσει μεταξύ 1 και 2 δισεκατομμύρια δολάρια.
Σε συνεχή ανταγωνισμό για να κερδίσουν το τουρκικό πρόγραμμα βρίσκονται η Lockheed Martin και η Raytheon με τους Patriot Advanced Capability τ-3 (PAC-3), η Rosoboronexport της Ρωσίας με τους S300, η κινεζική CPMIEC προσφέροντας τους HQ-9 και γαλλο-ιταλική κοινοπραξία Eurosam, κατασκευαστής του Aster 30.
Η Τουρκία καλείται να αποφασίσει για την υποβολή προσφορών το επόμενο έτος. Η διαφορά μεταξύ του SM-3, κύριο συστατικό στοιχείο του προτεινόμενου υπό αμερικανική ηγεσία συλλογικού αμυντικού συστήματος, και των PAC-3, S300, HQ-9 και Aster είναι ότι, ενώ τα συστήματα που ανταγωνίζονται για την τουρκική σύμβαση έχουν σχεδιαστεί για να υπερασπιστούν μόνο ένα συγκεκριμένο τομέα και μπορεί να αναχαιτίσουν έναν βαλλιστικό πύραυλο λίγο πριν τον στόχο, το SM-3 είναι σε θέση να αναχαιτίσει τους βαλλιστικούς πυραύλους κατά τη διάρκεια της φάσης ανόδου.

Τεχνικός έλεγχος ελικοπτέρων ΑΠΑΤΣΙ του ΕΣ

Σε απάντηση ερώτησης βουλευτή σχετικά με τον τεχνικό έλεγχο των ελικοπτέρων ΑΗ-64D APACHE του Ελληνικού Στρατού, το υπουργείο Άμυνας κοινοποίησε τα παρακάτω:

«Με την Φ.095.100/555861/Σ.1137/31-7-03/ΥΠΕΘΑ/ΓΓΟΣΑΕ/ΓΔΑΕ/ΔΙΚΕ (κατακυρωτική διαταγή) κατακυρώθηκε στην εταιρεία McDonnell Douglas Helicopter Company η προμήθεια δώδεκα (12) επιθετικών ελικοπτέρων (Ε/Π) AH-64D APACHE, τριών (3) FCR/RFI, ανταλλακτικών, εργαλείων και εξοπλισμού υποστήριξης, τεχνικής βιβλιογραφίας, εκπαίδευσης και τεχνικής υποστήριξης στην Ελλάδα και στις HΠΑ, με δικαίωμα προαίρεσης (option) για επιπλέον τέσσερα (4) επιθετικά ελικόπτερα ΑΗ-64D μετά των υλικών και υπηρεσιών, για τις ανάγκες του ΓΕΣ. Σημειώνεται ότι στην εν λόγω κατακυρωτική διαταγή, αναγράφεται ότι: «με τις λέξεις ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗΣ, Εταιρεία ή Boeing εννοείται η εταιρεία McDonnell Douglas Helicopter Company, 5000 E McDowell Road, Mesa, Arizona, έμμεσα θυγατρική της εταιρείας με την επωνυμία The Boeing Company, και με τη λέξη ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ εννοείται το Ελληνικό Δημόσιο (ΥΠΕΘΑ».

Την 27 Αυγ. 2003, το χρονοδιάγραμμα πληρωμών της ανωτέρω κατακυρωτικής διαταγής τροποποιήθηκε με τη Φ.095.100/556408/Σ.1224/27-8-03/ ΓΓΟΣΑΕ/ΓΔΑΕ/ΔΙΚΕ, ώστε να συμπεριλάβει λεπτομέρειες σχετικά με το χρηματοοικονομικό κόστος της προμήθειας. Η σχετική εμπορική σύμβαση (σύμβαση 035Α/2003) υπογράφηκε την 28 Αυγ 2003, ενεργοποιήθηκε την 1 Οκτ 2003 και διέπεται από τις διατάξεις του ΠΔ 284/89. Έχει ολοκληρωθεί η παράδοση των κυρίων αντικειμένων της σύμβασης, με την παραλαβή επτά (7) Ε/Π την 14 Αυγ. 2009, τριών (3) Ε/Π την 3 Σεπ 2009 και 2 Ε/Π την 17 Νοε 2009.

Η ΓΔΑΕΕ δεν υπήρξε ποτέ αποδέκτης αιτήματος της εταιρείας «The Boeing Company» για τη διεξαγωγή τεχνικού ελέγχου στα Ε/Π ΑΗ-64 DΗΑ της σύμβασης 035Α/03. Ωστόσο, θεωρείται σκόπιμο να αναφερθούν τα ακόλουθα:

Σύμφωνα με τις προβλέψεις της παραγράφου 4 του άρθρου 27 της σύμβασης 035Α/03 (ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΕΞΑΓΩΓΗΣ/ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ), «Ο ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ συμφωνεί να συνυπογράψει μαζί με τον ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗ μία Συμφωνία Τεχνικής Βοήθειας (ΤΑΑ) για την εκτέλεση των υπηρεσιών» (Προσθήκη «9» στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «ΙΓ»). Σημειώνεται ότι η υπογραφή της ΤΑΑ, απορρέει από την νομοθεσία των ΗΠΑ (χώρα που βρίσκεται η έδρα του Προμηθευτή) και συγκεκριμένα από την §120.22 του “INTERNATIONAL TRAFFIC IN ARMS REGULATION” (“ITAR”). Σε εκτέλεση των ανωτέρω, υπεγράφη η TAA TA 2491-01, η οποία μέχρι σήμερα έχει τροποποιηθεί τρεις (3) φορές (17 Νοε 2003, 5 Ιουλ 2005 και 26 Οκτ 2007).

Την 20 Ιαν. 09, η εταιρεία Boeing με την υπό στοιχεία 09-127623-DH-GRC επιστολή της υπέβαλε πρόταση για τροποποίηση Νο 4 της TAA TA 2491-01. Στη συνέχεια, απεστάλη στην εταιρεία Boeing, η Φ.093/59194/Σ.2263/14 Μαϊ 2009/ΓΔΑΕΕ/ΔΑΠΚΣ με την οποία ζητήθηκε η παροχή σχεδίου τροποποίησης της εν λόγω ΤΑΑ, καθώς και επιπρόσθετες πληροφορίες και διευκρινήσεις. Την 22 Μαϊ 2009, η εταιρεία Boeing απέστειλε την επιστολή 09-135112-DH-GRC/22 May 2009/The Boeing Company, με την οποία δεν παρείχε επαρκείς διευκρινίσεις-εξηγήσεις επί των παραπάνω ερωτημάτων που τέθηκαν από την Ελληνική πλευρά, ενώ την 21-6-2010 παρελήφθη νέα επιστολή με την οποία η εταιρεία The Boeing Company απέστειλε ανυπόγραφη νέα ΤΑΑ, υπό στοιχεία 0339-10, που - σύμφωνα με την εταιρεία The Boeing Company - θα αντικαθιστούσε την ισχύουσα ΤΑΑ 2491-01, που έληγε την 30 Ιουν. 2010.

Την 23 Ιουλ. 2010 παρελήφθη η 10-010557-DH-GRC/12 July 2010/The Boeing Company επιστολή με την οποία η εταιρεία The Boeing Company ενημέρωνε ότι δεν είχε λάβει υπογεγραμμένη την νέα ΤΑΑ 0339-10 και επικαλούμενη τις προβλέψεις του ITAR, δήλωσε ότι δεν συνεχίζει την παροχή οποιασδήποτε μορφής τεχνικής υποστήριξης στα Ε/Π της σύμβασης 035Α/03 μέχρι την υπογραφή της νέας ΤΑΑ 0339-10. Ακολούθως, την 29 Ιουλ. 2010 η εταιρεία BOEING απέστειλε την 10-011413-DH-GRC/29 July 2010/The Boeing Company, επιστολή, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι αν η ΤΑΑ που είχε υποβάλει για υπογραφή την 16 Ιουν. 2010 τροποποιηθεί από την ΓΔΑΕΕ, θα απαιτηθεί επιπλέον διάστημα 90 ημερών για την λήψη έγκρισης από το Αμερικανικό State Department.

Από τον έλεγχο των περιεχομένων της νέας προτεινόμενης εκ μέρους της εταιρείας Boeing ΤΑΑ, προκύπτει ότι βασικό αντικείμενο αυτής δεν αποτελεί η όποια τεχνική αρωγή για τα νέα ελικόπτερα Apache-D όπως ακριβώς δηλαδή αναγράφεται και στην υφιστάμενη ΤΑΑ 2491-01 που συνδέεται με τη συγκεκριμένη σύμβαση προμήθειας των εν λόγω Ε/Π (σύμβαση 035Α/03), αλλά η εξασφάλιση μελλοντικών εμπορικών δραστηριοτήτων της εταιρείας στη χώρα μας (π.χ. αναβάθμιση των ελικοπτέρων Apache-A), γεγονός που αποκλείει την όποια σύνδεση του αεροπορικού δυστυχήματος της 30ης Ιουλίου 2010 με την προτεινόμενη νέα ΤΑΑ.

Το ΥΠΕΘΑ παρακολουθεί στενά την εξέλιξη του προγράμματος και αξιοποιώντας τις πληροφορίες που έρχονται στην κατοχή του, τις προβλέψεις της νομοθεσίας που διέπει τη σύμβαση, τις σχετικές εισηγήσεις του Επιχειρησιακού Φορέα (ΓΕΣ) αλλά και τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση, προβαίνει σε όλες τις δέουσες ενέργειες, με γνώμονα την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος, προκειμένου να αντιμετωπισθούν τα οποιαδήποτε προβλήματα, κατά το βέλτιστο τρόπο για το Ελληνικό Δημόσιο και το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων.

Τέλος, διευκρινίζεται ότι ο τεχνικός έλεγχος των Ε/Π ΑΗ-64D εκτελείται από το τεχνικό προσωπικό των επιπέδων συντηρήσεως σύμφωνα με τη παρασχεθείσα και ισχύουσα από την κατασκευάστρια εταιρεία τεχνική βιβλιογραφία. Επικουρικά και σύμφωνα με τις προβλέψεις της σύμβασης προμήθειας των Ε/Π, υπάρχουν στο Α/Δ Μεγάρων, όπου εδρεύουν τα υπόψη μέσα, τεχνικοί εκπρόσωποι της κατασκευάστριας εταιρίας για τυχόν διευκρινήσεις, επίλυση αποριών ή όποια άλλη τεχνική συνδρομή απαιτηθεί.

Το σύνολο του τεχνικού προσωπικού που συντηρεί τα Ε/Π ΑΗ 64D, έχει εκπαιδευτεί στη συντήρηση του τύπου αυτού στις Η.Π.Α από τον Αμερικανικό Στρατό και στην Ελλάδα από την κατασκευάστρια εταιρεία. Το υπόψη προσωπικό συντηρεί το συγκεκριμένο τύπο Ε/Π πάνω από ένα έτος, έχει βοηθήσει τους τεχνικούς της κατασκευάστριας εταιρείας στην προετοιμασία των Ε/Π κατά τη διαδικασία παραλαβής, ενώ η πλειονότητα των τεχνικών είχε ήδη πρότερη εμπειρία στη συντήρηση των Ε/Π AH-64A.»